136 



dan niets van kan ontdekken. Dit kan tevens als ver- 

 klaring' dienen van het feit, dat in de prophase eener 

 deeling de beide helften van een chromosoom op dezelfde 

 plaats door de spoeldraden worden aangegrepen. Tot 

 nu toe neemt men aan, dat bij het verdwijnen van de 

 kernmembraan de spoeldraden van weerskanten in de 

 kernholte binnendringen en voor een gedeelte zich aan 

 de chromosomen bevestigen. Hierdoor kan echter m. i. niet 

 verklaard worden, waarom zij dit slechts op één enkele 

 plaats doen en wel van weerszijden juist op de overeen- 

 komstige plaats in de beide helften van één chromosoom. 



Tot dusver hebben wij gezien, dat de 

 kernmembraan een tonoplast moet zijn, 

 en dat in de chromosomen vacuolen aan- 

 wezig moeten zijn. Thans wensch ik er 

 nog op te wijzen, dat ook de verschijn- 

 selen, die zicli rondom de kern in het 

 protoplasma voordoen, wanneer eene 

 deeling zal plaats hebben, en daarmede 

 de spoelvorming, het spel van vacuo- 

 len z ij n. 



Wanneer eene kern zich in de prophase eener dee- 

 ling bevindt, verandert de structuur van het omliggend 

 protoplasma. Yan schuimvormig wordt het draderig. 

 Tevens verandert zijn vermogen, om zich met bepaalde 

 kleurmiddelen te kleuren. Zoo wordt het met Flem- 

 ming's driekleuren-methode thans violet in plaats van 

 bruinachtig. Strasburger ^) heeft er op gewezen, dat 



^) E. Strasburger. Ueher Reduktionsteilung , Spindelbildung^ Cen- 

 trosomen und Cilienbildner im Pflanzenreich. Hist. Beitr., Heft VI, 

 Jena, G. Fischer, 1900, p. 125. 



Verder in E. Strasburger. ChromosomenzaJden, Plasmastructuren, 

 Vererhungstrager und Rediiktionsteilhig. Jahrb. f. wiss. Bot., Bd. 

 XLV, 1908. 



