139 



Fasern bei ihrer Anlage Nukleolarsubstanz für ihr 

 Wachstum verwenden, so geben sie jetzt diese Substanz 

 wieder ab und verkürzen sich damit gleichzeitig". 



Bij het bestudeeren van pollen-moedercelien van 

 Spinacia heb ik nu nooit waargenomen, dat de polen 

 der spoelen aan den ectoplast vastgehecht waren. Even- 

 min zag ik ze er door poolstralingen zóó mede verbonden, 

 dat de pool als een vast punt in de cel en dus als steun- 

 punt voor trekkende krachten kon beschouwd worden. 

 Daarom kan ik van de algemeen gehuldigde opvatting 

 slechts overnemen, dat de verkorting der trekdraden op 

 verlies van substantie berust, en meen ik, dat deze stof aan 

 het overige protoplasma van de cel wordt afgegeven. 

 Yolgens de in deze paragraaf gegeven uiteenzetting 

 staan toch protoplasma, trekdraden en chromosomen in 

 voortdurende wisselwerkinor. De bewe!?in2r der lautsten 

 naar de polen moet dus wel overeenkomstig Fischer's 

 opvatting uit bewegings- en groei verschijnselen van het 

 protoplasma verklaard worden. Twee mogelijkheden 

 komen hierbij in aanmerking. 



Eenerzijds zou men kunnen aannemen, dat proto- 

 plasma-stroomingen, die voorbij de polen der spoel 

 gaan, het verlies van substantie in de trekdraden teweeg 

 brengen. Dit zou kunnen verklaren, waarom in den 

 regel de helften van een chromosoom daar beginnen 

 uiteen te wijken, waar de trekdraden zijn aange- 

 bracht. 



Eene tweede mogelijkheid is, dat vacuolen door haar 

 spanningen medewerken om de chromosomen naar de 

 polen te dringen. Dit zou men bijv. kunnen afleiden 

 uit de onderste spoel, die in Fig. 13 op PI. III is 

 afgebeeld. Hier toch ziet men, dat de paren het eerst 

 aan hunne vrije uiteinden uiteen gaan wijken, hetgeen 



