140 



niet door eene contractie der trekdraden on dus slechts 

 door eene werking van vacuolen verklaard kan worden. 

 Verder is de in Fig. 18 op PI. III afgebeelde spoel 

 der tweede deeling, waarin de chromosomen op weg naar 

 de polen zijn, van pool tot pool gerekend, langer dan 

 de spoelen, die in de figuren 15 en 16 zijn weergege- 

 ven en waarin de chromosomen nog in de kernplaat 

 liggen. Dit schijnt mij, op grond van een aantal metin- 

 gen, die ik verricht heb, regel te zijn. Ook dit kan 

 niet door eene contractie der trekdraden verklaard wor- 

 den, doch wel door een toenemen in volumen van tus- 

 schen de beide uiteengaande complexen van chromo- 

 somen gelegen vacuolen. 



§ 2. Vacuolen in meristematische cellen. 



Het komt mij voor, dat de opvatting, dat de ver- 

 schijnselen der kerndeeling in hoofdzaak op de werking 

 van vacuolen berusten, eene groote vereenvoudiging 

 beteekent. Daarom zal ik nu uit de literatuur een aan- 

 tal argumenten aanhalen, die mij toeschijnen voor deze 

 opvatting te pleiten. Daarbij zal ik eerst het voorkomen 

 en de beteekenis van vacuolen bespreken, en het mede- 

 deelen van cytologische argumenten tot eene volgende 

 § uitstellen. 



De in de vorige paragraaf ontworpen toepassing van 

 de leer der vacuolen op de kerndeelingen gaat uit van 

 de ervaring, dat in meristematische cellen vacuolen 

 worden aangetroffen, die van een eigen wand zijn 

 voorzien, en dezelfde eigenschappen hebben, als die der 

 volwassen cellen. Zij berust verder op het feit, dat in 



