154 



vacuolen, gepaard met ineensmeltingen van deze laatsten, 

 kunnen talrijke argumenten uit de literatuur aangevoerd 

 worden. 



Zoo ontstaat bij Pellia volgens Grégotre en Berghs ') 

 in de prophasc eene draderige structuur door het 

 zich afplatten der mazen van het protoplasma in de 

 richting der polen. Na eene dceling wordt de spoel 

 aan den aequator broeder, de draden verwijderen 

 zich van elkander en gaan, nadat de celplaat en de 

 nieuwe wand ontstaan zijn, weer in het mazige proto- 

 plasma over. Deze verandering van het netwerk in 

 draden geschiedt allengs. Wanneer men aanneemt, dat 

 de mazen van het cytoplasma ook hier vacuolen met 

 een eigen wand zijn, moet dit dus eene verkleining 

 van het volumen dezer vacuolen tot oorzaak hebben. 

 In deze verhandeling bestrijden Grégoire en Berghs 

 ook de hypothese van de contractie der trekdraden 

 op grond daarvan, dat deze zich niet verdikken en dat 

 de chromosomen zich tot aan de polen bewegen. Eene 

 zoo sterke contractie van trekdraden is, volgens hen, 

 ondenkbaar. 



Voor Paris komt Berghs -) tot hetzelfde resultaat. In 

 het ruststadium toont het cytoplasma een geheel gelijk- 

 vormig netwerk. „Ce réseau donne Ie fuseau en perdant 

 sa structure réticulée et en s'oricntant spécialement sous 

 l'influence des phónomènes dont Ie noyau et la cellule 

 sont Ie siège. Il ne sert pas entièrement k former Ie fu- 

 seau: la zone pcriphérique n'est jamais atteinte par les 

 modifications fusoriales; la structure réticulée y est con- 



^) ViCTOR Grégoire et J. Berghs. La figure achromatique dans 

 Pellia epiphi/Ua. La Collule, T. XXI, Fase. 1, 1904. 

 ')J. Berghs. 1. c. 1905. 



