158 



volge van de aanwezio^heid dezer vacuolen vertoonen 

 zoowel moeder- als dochter-chromosomen eene afwisse- 

 ling van donkere en lichtere plekken. Dikwijls zijn 

 daarbij hunne overlangsche helften spiraalsgewijze om 

 elkander gewonden. 



In de prophase der reductie- deeling wor- 

 den de 12 chromosomen als achromatische of linine- 

 draden zichtbaar, die van afstand tot afstand verdik- 

 kino^en vertoonen, welke zich door de aanweziorheid van 

 chromatine donker kleuren. Deze draden naderen 

 paarsgewijze tot elkander, waarbij ten slotte de 

 verdikkingen, die in de beide draden tegenover elkan- 

 der geplaatst zijn, ineen smelten. Op deze wijze ont- 

 staan banden, die ieder twee chromosomen vertegen- 

 woordigen en twee vrije uiteinden hebben. Een door- 

 loopend, enkelvoudig of dubbel spireem komt 

 dus niet voor. In dit stadium neemt men dikwijls 

 in sommige moedercellen eener anthere slechts een ver- 

 ward complex van dunne draden waar, maar dit moet 

 wellicht aan eene schadelijke werking van het fixatie- 

 middel toegeschreven worden. 



Nu begint de synaptische contractie. Alvorens 

 het kluwen der synapsis geheel gevormd is, kunnen 

 de paren van chromosomen zich minder of meer sa- 

 mentrekken, somtijds zelfs tot tamelijk gedrongen 

 lichamen. In de verschillende moedercellen heerscht 

 echter in dit opzicht een zekere graad van verschei- 

 denheid. 



Wanneer later het kluwen der synapsis zich begint 

 te ontwikkelen, kan een chromosomenpaar het eerst 

 met een der vrije uiteinden uit het kluwen te voorschijn 

 komen, maar in den regel treedt een meer naar het 

 midden gelegen gedeelte als lis naar buiten. Zulk een lis 



