J 793 poetry. 79 



Ad Murem *, 



Nidis aratro eversis. 



For the Bee. 



£heu, parva nitedula, qualis nunc tremor implf t 



Pectoia 1 Ne subito celcri te proripe cursu ; 



Insectari te noUem ruUa truciilenta. 



NatursE, impeiio humano, toedus sociale 

 Ruptum, mrdolct, et justam nie dicere cogit 

 Illam suspicionem, qua fit ut exsilis a me 

 Terrigena comite, in terram tecum redituro. 



Haud equidein dubito quin tu turere aliquando. 

 Quidni ? animal miseruni, te certe viveie oportet : 

 Granum e me/gite tota, ecce petitio paiva ! 

 Quodque a te demptum, damnum haud liirnoscere pofsem ■. 

 Et mihiquod supercst iilo truar numme lausto. 



Angusla ista donms mcestara dedit parva ruiuam • 

 Structuram invalidani spectas dispergere ventos ; 

 Et nee jam stipulas tenues, illam ad renovandam, 

 Usquam siippeditant arva : interea imminet asper, 

 Mordaccs rel'erens ventos acresque, December 

 ■ Agros, ei., nudatos, vastatos, hyememque 

 Vidisti tristem propcrantem, spemquefovebas, 

 Obtecta hic ut contra aquilonesdcgere pofses ; 

 At scindit nidos, '.rudeli voaiere, aratrum. 



Congeries hsc culmorum exigua et foliotum, 

 Fel'so dente fuit, multo ct convccta labore : 

 Nunc operam perdis, et tectis exul adernptis, 

 Frigus acerbum pericrres, pluvlasque iiivales. 



At non indicium, tu pnrva niledjla, solum es, 

 Quam vana est mens prudens et prtesaga futuri ; 

 C:onsilia enim, qux muribus et mortalibus segris 

 Summa concipiuntur cura, flectere in obliquum 

 Afsuescunt ; et, pro succelsu laetitiaque, 

 Nil praeterque dolorcm tristitiam'que reliiiquunt. 



Attamen haud incertum est, prte me te else beatum • 

 Hora ctenim prasens solum te tangere polsit: 

 Ast retro, inque diesmcestos, mea lumina verto ; 

 Et qiiamvis non prsevideo, auguror atque trsciiico. 



* It is hoped our mere Englifti readers will not be difsatisfied at oi'i 

 gratifying those cf d fsic taste, with a sm^U corner, once is: the co\>r-,- 

 of several volumes, 



