ir. Ehrharta, 207 



aphyllac aut laminae solo rudimcnlo exiguo raucronuliformi prae- 

 ditae sunt. 



Variat valvulis sterilibus glumis paulo brevioribus vel easdem 

 parum superanlibus, magis minusve tuberculalis, quandoque tubercu- 

 lorum copia fere rugulosis, sed haud regulari modo, setulis exiguis 

 scabris aut iisdem fere carenlibus, omnino muticis aut mucronulo 

 exiguo praeditis. 



Var. y, glumis cuspidatis valvulisque omnibus ( etiam flosculi 

 ferlilis inferiori) brevimucronatis et glumis evidenter brevioribus 

 differt, minime aulem ad Ehrhartam aphyllam referenda, sed huius 

 loci est. 



Adnot. Folia inferiora, quas Swarlzius refert, merae va- 

 ginae in descriplione ab ipso declarantur. Caeterum ex descrip- 

 tione evidentissime patet, cl. auctorem etiam Ehrhartam aphyllam 

 Schraderi subintellexisse, quae quidem, mea senlentia, proxima sane, 

 neque tamen varietas est eiusdem speciei. 



10. Ehrharta aphylla Schrad. culmo suffruticuloso diffuso 

 ramosissimo, vaginis inRmis aphyllis hiantibus reliquis lamiua con- 

 voluto-setacea longiuscula, panicula simpiici (parva), valvulis neu- 

 Iris gluma (plerumque) brevioribus obtusis mulicis tuberculatis, su- 

 peiiori transversini rugosa. 



Ehrharta aphylla Schrnd. Anal. ad Fl. Cap. in Goett. gel. 

 Anz. 1821. 208. p. 2077. n. 6. Schult. Syst. V. Vn. 2. p. 

 1369. 9i. S. N. ab E. Gram. Eckl. in Linn. Vll. 2. p. 534. n. 5. 

 Kunth. En. I. p. 12. n. 6. 



Ehrbarta ramosa Steiid. in Flora 1829. //. p. 491. n. 105. 

 Ecklon. Herb. Cap. un. itin. n. 914. 



Ehrharta melicoides Sw. in Uerb. Reg. Berol. 



/S. Filiformis, culmo filiformi scabriusculo, panicula paii- 

 ciflora. 



Var. ct inter saxa et frulices viae anguslae praeruptaequc ad 

 planum tabulare ducentis alt. IV. atque in altitudiiie III. lateris 

 septentrionalis montis tabularis (Ecklon, Drege); in summo monte 

 tabulari, (Bergius in Herh. Reg. Berol.) 



