480 Jnimadve7'siones in tabulas phyto-geographicas. 



formidantes, in parles paulo alliores et a litore remotiores (V. a.) 

 aJscendunt ibique ad 6/^7 augeotur. In dislrictu Uitenhagensi, ad 

 orientem austruraque converso monlibusque mediae altitudinis tem- 

 perato (IV. C. c), yio conficiunt, in montibus excelsioribus, ad 

 ortum solis procurrentibus (I.a), pars sunt undecima grarainum. 



Ex tabula altitudinum (III.) in universura concludimus, Gra- 

 raina Africae australis plura in monlibus quam in planitie crescere. 



In situ demissiori frequentiores sunl Paniceae el Stipeae. 



Regioni quod ad elevationem supra mare intermediae (IV., 

 tum II. et III.) adscriptae inveniuntur Oryzeae. 



Agrosteae per omnes elevaliones situs aequa fere propor- 

 tione distribuuntur; idem de Briza genere constat. 



Aveneae, quarum copiam in montibus regionis occidenlalis 

 (III. A. e.) omnium maximam esse videbamus, in altitudine 

 quinta fastigium frequenliae allingunt, ubi proportio earura esl 

 — 1:5,6. Triseta autem et Chaetobromi a reliquorura re- 

 gula discedere, modoque irregulari ac vago distributa esse putares, 

 nisi fortassis (quod haud improbabile) non ubique, ubi crescunt, 

 a collectoribus adnotata, regulam falsa specie turbare videantur. 



Ghlorideae stationem montanam situmque supra mare exi- 

 mie sublatura non spernunt. 



Neque Sacchareae in his regionibus a raontium iugis ex- 

 celsis abhorrent. 



Poeae a planitie ad summos vertices adscendunt et in edi- 

 tissimis quoque haud infrequentes nascuntur. 



