III. ^^d Dispositioiiem, 77 



riim jutlicio, rem dicam, ut ipse sentio. TouR- 

 NEFORTii sententiam audacem Jixi; aJdo, in- 

 geniosam milii videri. Gramen genus vocat; 

 gramina loliacea , spicata, dactyla, paniculata, 

 avenacea, liujus generis totidem species facit. 

 Itaque genera nobtra ne spccies quidem esse sta- 

 tuit, sed varietatcs; nec in terminologia nostra 

 terminum habemus, qui, ([uod illi fuerint spe- 

 cies nostrae, ut taccam varietates , exprimat. 

 Piatio accuratius perquirenda; scd primum Gra^- 

 minis character constituendus erit. Gramen 

 autem est phisma vegetahile generale, uhi re- 

 productionis individui apparalus floralis ex ip- 

 sissimo vegetationis primordiali imoque gremio, 

 interjectis adminiculis intermediis nuUis , ita 

 prodit, ut culmus (s. quodvis ejusdem iuter- 

 nodium) inde ah ipsa radice glinnam superio- 

 rem irn>olutain^ ioliiim glumam iiTferiorem sistat, 

 (vid. Cap. I. §. 5.). Ipsa itaque cuhni inter- 

 nodia ilh floraha sunt, intusque novi quaevis 

 individui stamen condunt. Hoc usque quidem 

 evolvitur; ita tamen , ut, cjuae in culmum in- 

 tegrum agunt suo utraque modo vires, vegeta- 

 tiva et reproductiva , iterum et in singulo in- 

 ternodio staminigero insint. Illa sihi simulque 

 cuhno, haec pro sua parte sibi simulque semiui 



