g6 IV. De Genere et Specle. 



mamm, longiUTciiue typice diversarum, com- 

 mutatioucm sempcr , me quidem oLservante, 

 cum prolificatione floris cousociatam esse, mo- 

 nebatur in Fund. ^gr. p. 58. Quae omnia lon- 

 gitudinem glumarum quoad se invicem relati- 

 vam in generibus distinguendis liaud exiguae 

 notae Lahendam esse comprobaut. In Multi- 

 iloris perfectis gluma infcrior semper brevior 

 est; in Unifloris modo longior modo brevior; 

 de qua re vid. infra §. ii. In omnibus autem, 

 quotquot videre miJii contigit, graminibus hanc 

 longitudiuem relativam constantissimam inveni, 

 cxceptis solis u4ristida et Siipa , quae genera, 

 terminali materiae floralis accumulatione et, ut 

 ita dicam, prolificatione aliqua, ipsorum indoli 

 quasi propria, maxime insignia buic etiam de 

 TOutua glumarum longitudine legi sese subdu- 

 cunt. In iis tantum , quibus glumae subae- 

 quales esse solent, ut in ^lopcciwo, PhleOj Po- 

 Ijpogone rel. fieri potest, ut absque certo or- 

 dine, alterutra modo paulo longior modo pau- 

 lo brevior sit; id quod ob eandem causam et 

 in Calamagrosti arenaria (rarius in proxime af- 

 fini halticcL)^ et quidem ita observatur, ut locu- 

 stae longe plurimae glumam inferiorem, e gene- 

 ris sui lege longiorem, paulo breviorem habeaut. 



