i54 Vilfa, 



Obs. An liaec slt vera ^grostis tenaclssima i. /iK, magiuun 

 dubium est ob longitudinem.glumarum, quae in L. suppl. 

 valvulas aequare dicuntnr. Quo autem jure descriptlo 

 Linnaei ab 111. Jacquino ,,pessima" vocarl possit, cnm 

 vir ill. aliam, quoad glumarum proportionem adeo al!e- 

 nam substituat, vix pcrspicio ; nisi forle Lodicula tan- 

 dem elongata T.in nae o perianthium verum . liujus ve- 

 ro valvulae ipsi glumae visae fuerlnt , glumis propriis 

 tum prorsus ab illo neglectis. Ceteroquin mirum, ^gro- 

 siin indicam Linn. patris non inter plantas occidenta- 

 les cll. viror. Humh oldt et £onpland, et contra 

 ^grostin lenacissimam non inter plantasFlornc Ind. occ. 

 cl. S w art z ii inveniri. — An forto altera ab allera 

 specie non diversa? Ego saltem quotquot iu variis her- 

 bariis s\ji\i nom.yigr. indicae vlAi specimina, eaab^^ro- 

 sti (enaoissima nou diversa inveui, nisi quod eorum axis 

 sit minus strictus et quod glumae partim sint nouniliil 

 majorcs. — Spccimina , quae e nov. Holl. vidi, sunt 

 fortasse Sporoholus iiidicas Br. 



Vilfa elongata Bcaui^, Juba elongata: racliis 

 inferioribus racematis (distantibus), supc- 

 rioribus compositis; Glumis acutis: infc- 

 riore valvulis quadruplo-, superiore di- 

 midio breviori. 



udgrostis elojigata R. et S. II. p. 563, 

 V. sp. e nov. Holl. 



Obs. Nimis tenacissiniae affinis. 



Vilfa diaudra Tr. Juba subracemata; Gluma 

 inferiore valvulis triplo breviori, acuta ; 



