579 



His nunquam ohtinuit terris , solosquo Hgoncs 

 Arrorum cultu plfruraque adhihere solemus. 

 Praecipua haec nohis sunt arma : haec Afer alumnus, 

 Impiger assurgens, raanibusque et corpore toto 

 Connixus tractat , cum terra inaranda , gravesque 

 Glebae oiTiingendae , runcandave messis in herba. 



His igitur sulcata armis , qua juverit agrura 

 Conserere , oblongis scrohibus tihi lei'ra dehiscat. 

 Quisque pedes geminos ducatur sulcus ad imum , 

 Ore bipalmari. Juvencs ibi defode cr.nnas , 

 Unam alii recto sic jungens limite , ut hastis 

 Contiguae exiremis jaceant. Mox talea postquam 

 Omnis erit sulcis infossa , replere lacunas 

 Tempus, ct egestam in vacuos revocabis hiatus 

 Rursus humum ; modo ne largis madefacta gravescat 

 Imbribus , atque adeo sit ponderc noxia plantis , 

 Aptaque prae nimio corrumpere cuncta madore. 

 Largiter , aestivo si panges tempore cannas , 

 Terram adhibe sulcis: namque hoc vclut aggere solis 

 Tela retunduntur, ne se pcnetrabilis ardor 

 Insinuet scrobibus , nimio et sata torreat aeslu. 

 Non tamen ad plenura sulcos aequabis, et omnem 

 Restitues raalesanus huraura : nimis obruta tarde , 

 Atque incumbentes vix rumpent germina glehas, 

 Ergo telluris parcus , ne forte prematur 

 Pondere, fac leviter tumulata recumbat arundo. 



Tum postquam vacuis reddes sua viscera sulcis , 

 Paulisper sumenda quies. Breve tempus, et ipsa 

 Herbescens jam canna sinus , nodosque resolvit, 

 Radicesque agit, et tenerum in sublime cacumen 

 Surrigit: erectis ager undique inhorruit hastis. 

 Cadmaeos credas iterum viruisse novalcs, 

 Cum pilata seges dcnsis hastilibus ipsum 

 Terruit agricolam , mirantem credita sulcls 

 Semina beilorum , et foecundos miiite campos. 

 Talc dabunt specimen , densas iraitata phalanges, 

 Post annum subnata solo canneta fcraci, 



37 • 



