DE GESCriIEr)P]NIS VAN DE SYSTEMATIEK 

 DER CYPERACEËN. 



OVERZICHT DEU GESLACHTSVORMING. 



Toiirncforf geeft in zijne „Tnstitutiones" van 1700 de geslachten 

 Cj/perus *)j Scirpii.s en Cijpero'nhs ; ieder niet een diagnose. 



Linnaem, in zijne ..Genera plantavuni" 2'' ed. 1742, geeft onder 

 „triandria nionogynia": Sc/iocniis, Cyperus *), Scirpus, Eriopho- 

 rum, en onder de „monoecia triandria" : Carcx (Cyperoides 

 Tournefort); in zijne „Species plantarum" van 1753 beschrijft 

 hij onder de bovengenoemde geslachten resp. 9, 15, 24, 4 en 29-, 

 te zamen 81 soorten. 



De nanieii Cviktlis (Ki^n;oo^), Schoemis ([ lïj/oiyo,-), Scirpus, Carex en 

 Erioplioriiin bestonden reed.s lang vóór Tournefort; ile beide eerste komen 

 reeds bij Dioscorides voor; Scirpus en Carex zijn Latijnsche benamingen, 

 die aan verschillende planten gegeven werden. l*]ri()plioruni is blijkbaar 

 door Dodonaeus ingevoerd (zie p. 892 van zijn Kruidboek). 



Haller beschrijft in 1708 in „Historia Stirpium Helvetiaruni" 

 het nieuwe geslacht Marisctis; 



hij maakt het naar aanleiding van het geslacht Srlifjcmis in Linnaeus, 

 waarvan hij opmerkt , nomen non Ijonum, nimis simile Schini et graece 

 .Juncum significans. In charactere haruni plantarum est milii a Linnaeo 

 dissentiendum, neque enim in ulla specie Schoeni sex petala reperio. 

 Aliquot species ita differunt ut non possint conjunctae manere. Marisco 



') Ciimief gcilrukt zgii de geslachten welke voor liet eerst oi)treden. 



