waarvan liij ilc uitkniiistni in vi'i-srhillt'ndo gesi-lirirte'n licci't 

 gepubliceerd (vooral Linnaea IX 18o5, Nova Actii T. XIX sup])l.'2 

 1843 en Flora Urasiliensis 1842). Het aantal der gcslacliteu 

 wordt door hem weer sterk vermeerderd; van hem zelf' zijn: 

 Comosteiinon, Coioioisia, Aiiosporuni, Hemivarpha, Clmetocijperus, 

 Schoenidiuin, Sickniannia, Malacochaete, Scirpidium, FAeogenus, 

 Morma, HaphistijUs, Miirospora, Cuhip'roslijlis, Cephcdoschoenus, 

 DipJochacte, Cimtuschoemi!^, Hdlosc/toenKft, Echlnoschoetms, ChapeJ- 

 Uera, Astcrocliaete, Cijathocouta, Bnehia, Cijlindroptis, fJi/popori<iii, 

 Lagpiiocarpus, Calj/pfrocdrija, Trilepis, Sdcrocliaeliiun, Schoeiio.fi- 

 pliiui», Androcomn, Oxjicarium, BlepharoJepis, Asteroschoeiuis, 

 Flilochaeta, Acrocarpus, Cephalocarpns, Chondrolomia, Mastigo- 

 sclerla, Omosderia, Opkrijosderia, Sdtizolepis, Hoppla. Van andere 

 auteurs zijn: Lipocarpha Il.I3r. (1818), Echinohjtrum Desv. (1808), 

 Eleogiton Link (1821— 22), Fkinia Schrad. (1832), Bli/smusVaivA. 

 (1824), i?(/»/«r« Gaud. (1826), P/raröc7?He Schrad. (1832), Eddoiiht 

 Schrad.? (Steud. 1829, cf. Synopsis), Fleitrosfadu/s Brogn. (1828), 

 Streb/idia Link (1821 -'.^2), Meladme Schrad. (1830), Morelof ia 

 Brogn. (1828), Bequerela Brogn. (1828), Oiicoslylis Mavt. (1842), 

 Crijptangiiim Schrad. (1842), Hiimenolytrum Schrad. (1842), Mdcro- 

 lomia Schrad. (1842), Dididium Schrad. (1842). 



Terecht zegt Bentham loc. cit. van hem dat, trots zijn „great 

 ability", „he created some confusion, as well by his usual ten- 

 dency to raise species to the rank of genera, as by a want of 

 reference to the original papers or works where Cyperaceae 

 had been described, and by using a terminology occasionally 

 Ibunded on mistaken views of the homology of floral organs." 

 De meeste zijner nieuwe geslachten zijn later als zoodanig ver- 

 vallen. 



Kniilh (Enumeratio plantarum 1837) heeft veel bijgedragen 

 tot onze kennis van de Cyperaceae, maar zijn voornaamste 

 fout was volgens Bentham „a tendency to give as characters 

 rather what in theory we ought to see than what we actually 

 do see, and, in his later works, to desci'ibe specimens rather 

 than species." De volgende nieuwe geslachten komen bij licni 

 voor: BiilhosfijUs^ FintdnuDDiid, Idelcria, Flalijlepis. 



In Endlidier („Genera plantarum'' 1830—40) vindt men vervol- 



