srlirijvcn G5 geslarliten. waarvnn voor oiis nieuw zijn : Acriii/us 

 Ridley (ISSl) en Didi/niiu Pliilippi (IS87). 



Het laatst zijn de Cyperaceae bewerkt door Baillon in zijne 

 „Histoire des Plantes" XI 18')i. Deze erkent GO geslacliten ; 

 hieronder komt voor Mariscus Ilaller (niet Valil) in plaats van 

 Cladium (Zie onder Haller.). 



GRÜEPEEUING DER GESLACHTEN. 



«. NAAH MiiKIMlnl.oiilSCHK KKN.MKUKEN. 



Het spreekt vanzelt dat tegelijk met het toenemen van het 

 aantal geslachten pogingen werden gedaan deze op de meest 

 geschikte wijze in te deelen. Lestiboudois (resp. de Beauvois) 

 treedt reeds met 5 afdeelingen op : de Cariceae, met dicline bloe- 

 men en een door vergroeidbladig perianthium omsloten vrucht; 

 de Schrieae, met dicline bloemen en een geheel of gedeeltelijk 

 vrije vrucht (vrouwelijke perianthiumdeelen niet- of' alleen 

 aan de basis vergroeid) ; de Chrijsitrlcede, eveneens met dicline 

 bloemen maar zonder vrouwelijk perianthium en met laterale 

 inflorescentie ; de Kobresieae, als de vorige doch met terminale 

 inflorescentie ; de Cypereae, met hermaphrodite bloemen en 

 twee- of drierijig geplaatste glumae ; en de Scirpeae, even- 

 eens met hermaphrodite bloemen doch met veelrijig geplaatste 

 glumae. 



Ieder van die afdeelingen wordt dan vervolgens naar behoefte 

 onderverdeeld naar de kenmerken: aan- of afwezig zijn van 

 een perianthium, de aard van het perianthium en het aantal 

 stigmata. De inhoud van de vijfde groep is, naar onze tegen- 

 woordige indeeling, zeer heterogeen, een gevolg van het kunst- 

 matige der indeeling. De glumae en de bloemdeelen worden 

 door hem in de juiste beteekenis oj)gevat, behalve de utriculus, 

 die voor een vergroeidbladig perianthium woi-dt gehouden. 



Nees, in Linnaea 183.5, verdeelt de familie in 9 afdeelingen; 

 behalve de bovengenoemde alsnog: de Hijpohjlreae, Eliijncho- 



