9 



voorki)Uioii(l), Exocarya, Lopiroiiia, ("liorizaiulra en Clii-vsitrix 

 van hun goedo plaats bij Kuutli (Sclorineae) naar de llypoly- 

 treae verdwenen; Iloniiearpha en Lipoearpha ten onrechte 

 (altijd naar den aangenomen maatstaf) van de Hypolytx-eae naar 

 den eersten tribus verhuisd; Kobresia (Trilepis Kuntli p.p.) 

 idem van de Cariceae naar de Sclerieae. 



De Sclerieae van Kunth zijn hier in twee tribus gedeeld, die 

 echter niet met de overeenkomstige van Pax overeenstemmen. 



Bentham en Hooker verdeden de tribus over 2 hoofdafdee- 

 lingen, Moiioc/ines en Divlincs (ook Miquel had dit in zijn Floi'a 

 Ind. Bat. 1855 reeds gedaan); trouwens reeds Lestiboudois legde 

 op dit kenmerk groot gewicht, zoodat de twee afdeelingen im- 

 pliciet in zijn indeeling liggen opgesloten ; Bentham en Hooker 

 hebben deze verdeeling consekwenter doorgevoerd (cf. Bentham 

 „Notes on Cyperaceae", Journal of the L. S. 1881 p. 300). 



Ook P((.v (in Engler"s Bot. Jahrb. 1885 p. 287, en in „die 

 Natürliche Ptlanzenfamilien") verdeelt de Cyperaceae in 2 

 hoofdafdeelingen, in dit geval onderfamilies genoemd; maar 

 de geslachts verdeeling bij de soorten staat bij hem niet voorop. 

 Zijne indeel ing berust op den bouw der eindaartjes, waarvan die 

 van de eerste onderfamilie racemeus-, die van de laatste cymeus 

 d.i. sympodiaal, definiet zijn opgebouwd. Tot de racemeuse 

 „Scirpoideae" behooren de eerste drie tribus van Kunth (behou- 

 dens de aangeduide vei'anderingen) ; de (eindjaartjes van de 

 laatste drie tribus daarentegen zijn cymeus gebouwd, en deze 

 tribus vormen samen de onderfamilie der Caricoideae. Grooten- 

 deels vallen derhalve de twee onderfamilies samen met Bentham 

 en Hooker's [Nlonoclines en Diclines; doch juist doordat de 

 natuurlijke groep der Rh^'nchosporeae, die hier tot haar recht 

 komt, in Bentham's indeeling, niettegenstaande haar inwen- 

 dige verdeeldheid ten opzichte van het geslachtskenmerk, 

 bijeen is gehouden; niet de indeeling behoefde dus veranderd 

 te worden, doch de verklaring dier iiideeling, die, niettegen- 

 staande ze in strijd was met de vooropgestelde kenmerken, 

 de natuurlijkste was bevonden. Die verklaring d. w. d z het 

 te gronde liggende natuurlijke verwantschapskenmerk, heeft 

 Pax gevonden in den bouw van de eindaartjes, waarmede de 



