13 



proprcs aux Cypéracues": De biiiiuMiwaiid in de cpidcnnisccllcn, 

 die boviMi subepidermalo ribbon liggen, vertoont bij sommige 

 Cyperaceae kegels, waaronderde epidermis verdikt is; zij komen 

 voor in 1 of 2 rijen boven lederen baststreng-, in stengels, bladen, 

 wortels en rliizomen ; de kegels raken dikwijls den buitenwand 

 der epidermis, en in dezelfde cel worden er soms meer dan één 

 gevonden. (Tab. XXI fig.9 aldaar, Tab. I fig. 1 alhier.) „Les espèces 

 citées cidessous", (schrijft Jouve) „les seules que j'ai pu étudier 

 vivantes, sont sans aucuii doute trop peu nombreuses pour me 

 pennettre d'afiirmer que ces cellules se rencontrent sur toutes 

 les Cyperacées et qu'elles ne se rencontrent que dans cegroupe; 

 mais c'est assez pour permettre de signaler de plus compétents 

 cette singuliere organisation." 



KUngc, in zijne „Vergleichende histologischen Untersuchungen 

 der Gramineën und Cyperaceën Wurzeln" (1879, Mém. de l'acad. 

 impériale des sciences de St. Petersburg T. 26 p. 12) heeft spe- 

 ciaal de wortelorganen anatomisch en vergelijkend onder- 

 zoclit. Allereerst is van belang dat hij dergelijke kegels, als 

 Duval Jouve bij de Cyperaceae vond, bij een groej^ der Gra- 

 mineae, de Andropogoneae, heeft waargenomen (Tab. I fig. 9 — 11 

 aldaar. Tab. I fig. 2 alhier); hij kent blijkbaar Duval Jouve's 

 opstel: „Sur une forme etc." niet en meent dat Duval Jouve 

 zoo'n kegel alleen terloops vermeldt en afbeeldt in zijn later 

 opstel „Etude histotaxique etc." bij de beschrijving van Galilea 

 mucronata (hij noemt het eerste opstel ook niet onder de litera- 

 tuur). Hieruit blijkt dus dat die kegels geen speciaal kenmerk 

 zijn van de Cyperaceae, zooals Duval Jouve meende. Wat nu de 

 wortelanatomie betreft, zoo verdeelt Klinge de (Gramineae en) 

 Cyperaceae in twee groepen, bij de eene waarvan het ^iroto- 

 xyleem tegen de endodermis aanligt, terwijl bij de andere pi^oto- 

 xyleem en i-ndodermis door pericambium gescheiden zijn. Ook 

 komen er overgangsgevallen voor, „in denen das herantreten 

 und geschieden sein des Xylems von der Leitbiindelscheide 

 vereinigt auftritt. Das eine oder andere Stelkmgsverhaltnisz 

 des Xylems, in demsclben Leitbündel vereinigt, kann bald 

 vorwiegen bald zurücktreten, bald in regelmassigen Aufein- 

 anderfolge abwechseln, so dasz ein förmliches alternieren der 



