14 



Leitbündelscheide statt hat." Ieder van beide hoofdgevalleil 

 heeft bovendien zijn eigenaardigheden in de overige groepee- 

 ringen, en deze geven daardoor aanleiding tot verdere onder- 

 verdeeling. Hij komt tot de volgende indeeling, waarbij alleen 

 de Cyperi door mij zijn in aanmerking genomen : 



A. herantreten des Xylems an die Leitbündelscheide : 

 a. eiii einziges Gefiisz: C. globosus 1 



C. fuSCUS f volgens 



C. Vegetus [ Duval Jouve. 



C. serotinus i 



B. geschieden sein des Xylems von der Leitbiindelscheido : 

 a. 1 Pericambinmschicht zw. X. und Leitbündelscheide : 



') zuweilen durchbrochen : C. flavescens (volgens d. j.) 



-) nie durchbrochen: C. Papyrus ] 



C. Ginge 1 



C. Luzulae | ^„ig,„, 



C. albostriatus \ v. Tieghcn 

 C. Japonicus "' ^"•"' J°"^''- 

 C. alternifolius | 

 C. longus ) 



(= C. esculentus) C. anrens i 



j volgens D. J. 



ü. distachyus \ 



C. alterniorendes herantreten und geschieden sein des Xylems: 



C. rotunduS (volgens D. J.) 



C. elegans. 



Daar het onderzoek niet volledig is ten oiizichte van de 

 soorten, is de waarde er van voor de systematiek nog niet 

 te bepalen. In sommige gevallen kan het tot het determineeren 

 van naverwante soorten medehelpen. 



De laatste, die zich met de systematiek der Cyperaceae 

 heeft beziggehouden, is Ilikli, die in Pringsheim's Jahrb. für 

 Wiss. Bot. 1895 XXVII p. 485, de groep der Scirpoideae anato- 

 misch onderzoekt. 



In de eerste plaats heeft ook hij de reeds meermalen ge- 

 noemde kegelvormige verdikkingen van. den binnenwand der 

 epidermiscellen die boven baststrengen liggen, waargenomen: 



