öohipensatie ; ook deze rangschikking zelf' maakt eenigermate 

 de mindere hoeveelheid goed doordat ze een snelleren afvoer 

 van de assimilatie-producten mogelijk maakt. 



Rikli meent verder dat, terwijl het chlorophyl der palisaden- 

 cellen uit wandstandige ovale korrels bestaat, dat der cliloro- 

 phylscheede een niet geditïerentieerde massa vormt, die minder 

 snel ontleedt. Palla in „Zur Systematik der Gattung Erio- 

 phorum" B. Z. 189G h' abtli. p. 141, spreekt dit tegen en merkt 

 op, dat het chlorophyl der chlorophylscheede wel degelijk uit 

 korrels bestaat, die echter kleiner zijn dan van het gewone 

 chlorophylweefsel. Wat nu de systematische waarde van die 

 chlorophylscheede betreft, zoo meent Rikli dat de Cyperaceae 

 welke haar bezitten waarschijnlijk een phylogenetisch zelf- 

 standige groep vormen, die zich reeds vroeg van de overige 

 Cyperaceae heeft afgescheiden. Daai-op berust zijn indeeling 

 van de familie in Chlorociiperaceae en Eucijperaceae. Het is merk- 

 waardig, dat door deze verdeeling slechts weinig geslachten 

 gesplitst worden. Tot de „Eucyperaceae" behooren Hypolytrum, 

 Carpha, Dulichium, Pentasticha, Courtoisia, Androtrichum, 

 Acoridium, Psilocarya, Hemichlaena, Ficinia, Eriophorum, 

 Dichromena; tot de „Chlorocyperacae": Lipocarpha, Kyllingia, 

 Hemicarpha, Fuirena, Ascolepis, Fimbristylis. In tweeën ge- 

 splitst moeten worden: Cyperus, Scirpus en Heleocharis. Van 

 Scirpus moet onderde „Chlorocyperaceae"' de ondergroep Diclio- 

 stylis gebracht worden*), die ook morphologisch van de overige 

 Scirpus-soorten afwijkt. Cyperus en Heleocharis worden ieder 

 in 2 geslachten: ,Chlorocyperus" en „Eucyperus", „Cliloro- 

 charis" en Heleocharis" verdeeld. Wat Cyperus betreft : tot 

 Chlorocijperus behooren (volgens de opgave) o.a. C. grammicus, 

 Megapotamicus, cimicinus, abyssinicus (= flavescens (5), inter- 

 medius (= lanceolatus), pannonicus, pauper, flavescens, Mundtii, 

 Eragrostis, junciformis, Barteri, polystachyus, patuliflorus (= 

 Hochstetteri), rivularis, latispicatus, Nilagiricus (= globosus i^"), 

 Melanostachyus ; alsnog C. nitens en pumilus die door Rikli en 

 Palla tot Dichostylis worden gebracht; deze alle behooren tot 



*) Pall.i in „Zur Kenntnisz der Gntlnug Sciipns" Engler Bot. Jahib. 1888 X p. 293, ver- 

 deelt Scirpus in 8 geslacliten, waaronder Dichostylis; hiertoe worden o.a. verschillende 

 Cyperu.9SOorten gebracht, zooals C. aristatas, euspidatus, squarrosus, castaneus, nitens, pumilas. 



