29 



als huDiilis vermeld. p]en bizomler -feviil leveren ('. niaoniiius en C railiuns 

 die een zeer korten stengel maar lange scliernistralen hebben (cf. Tab.V'^ 

 fig. 1). Wanneer de lengten der besclireven voorwerpen een geleidelijke 

 serie vormen, is de grootst bereikte lengte opgegeven; gaat die serie tot 

 een zekere grens en komt daarboven nog een voorwerp met opvallend 

 langen stengel voor, dau wordt de eindlengte der serie ala normaal-grens 

 genoemd eu de daarboven voorkomende lengte als uitzondering vermeld 

 (door de woorden ritir, maxime, enz.). 



De stengel wordt tcnuissimiis, tennis, crassiitsciduti (± l'/a mM. diam.) 

 of ralidiis genoemd naar den indruk dien hij maakt; is de doorsnede van 

 belang, dan wordt de maat er van genoemd. 



De bladen. Deze zijn gewoonlijk wortelstandig, soms (bij C. Eragrostis) 

 staan zij ook aan den stengel ingeplant. De lengte der bladen is meestal 

 van de lagere naar de hoogere toenemend (de allerlaagste scheedevormig); 

 dan is de lengte van het hoogste blad opgegeven en geldt van die maat 

 hetzelfde wat van den stengel gezegd is; zijn zij bij uitzondering alle 

 ongeveer even lang, dan wordt dit vermeld. W^ordt opgegeven, dat er 

 foliii liiminata a—b zijn dan wil dit zeggen dat er mogelijk ook nog 

 kleinere min of meer scheedevormigc blaadjes zijn, die echter niet in 

 aanmerking komen. De bladen zijn in den regel vlak doch gekield, en 

 aan den top acuut; alleen als ze anders zijn wordt difc opgegeven. Aan 

 gedroogd materiaal is dikwijls moeilijk te zien of de bladen in de natuur 

 slap of stijf zjjn; dan wordt een tusschenterni gebruikt, rigidiuscula of 

 m. m. rigida. *) De bladen zijn gewoonlijk over het bovengedeelte scabra, 

 vooral aan de hoofdrib en de zijkanten, soms over de geheele lengte (b.v. 

 bij de .Radiatae" en bij C. platys(ylis). 



De involucraalbladen gelijken in den regel op de stengelbladen; alleen 

 als dit niet het geval is wordt ook van hen de breedte en aard opgegeven. 



De bloeiicijze. De inflorescentie van de hier behandelde soorten wordt 

 eenvoudigheidshalve steeds Umbella (met tot grens het Capitulum) genoemd, 

 ofschoon in verschillende soorten (C.alternifolius, diö'usus, platystylus, 

 malaccensis, bulbosus) de bloeiwijze min of meer duidelijk trosvormig 

 is; de stralen der eerste of tweede orde staan hier alle of voor een 

 gedeelte duidelijk niet op dezelfde hoogte maar op eenigen afstand van 

 elkaar ingeplant, in de oksels van de zoogenaamde involucraalbladen. 

 De stralen zijn spiraalgewijs op de as van lager orde ingeplant; iedere 

 straal is steeds voorzien van een ochren, een hem omvattende bractee, 



*) Hassknrl geeft dit bg de door hem beschreven soorten niet op. 



