31 



(iplcf rfidiorum betcokcnt dus: Slmhii Kan lid iiitciiiilc (il.i. in hun rcr- 

 Jeugde) ecti spiai draf/ciul, en: Spiriie ikiii lul iiilciinlc (A.'i. iti lul fcriniijdi') 

 der stralen voorkomend. 



Oclirriie. \)q/.v zijn (likwijls min ol' iiH'cr srliuin ul'^'i'kiiol , sdiiis zdi) 

 schuin dat de lioogere zijde cip een t^eredmeeide laiuina begint te j^clijken : 

 iii soorten als C. distans, elatus eindelijk is do ochrea werkelijk in een 

 bladscliijf verlengd. (Zie verder onder ,bl()ei\vijze".) 



Iniulticriini. Hiervan zijn de bladen (in welker oksels de scliermstralen 

 staan) gewoonlijk ongelijk in lengte; evenals bij de stralen is gewoonlijk 

 slechts het aantal der langere, en de grootst bereikte lengte opgegeven; 

 zijn zij onderling zoo goed als gelijk lang, dan is zulks opgegeven (b.v. bij C. 

 diffusus). De richting der involucraalbladen is gewoonlijk min of meer 

 divergeerend ; waar ze een eigenaardigheid vertoont die in dezelfde soort 

 of variëteit constant is en van systematische beteekenis, is ze opgegeven. 



Spica. Deze kan in de eerste plaats kort of lang van as zijn ; is de 

 as zeer kort (hrerissimn), dan staan de spiculae dujitaat, fasciciilm/t of 

 eiipilHhint. Beneden de lengte van '/a C-M. wordt de as kort genoemd, 

 daarboven tot 2 c.M. louijhiscuhi (bij de „Iriae" en ,CorymboF:i"), en lang 

 indien ze gelijk of langer dan 2 c.M. is (o.a. liij de „Longispicati"). De 

 as der spica is gewoonlijlc kaal, zelden behaard (('.pilosus, procerus); 

 alleen het laatste geval wordt in de beschi-ijving opgenomen. 



Spieiilae. Deze zijn op de as der spica spiraalgewijs ingeplant; dit 

 komt vooral uit wanneer zij dicht opeengedrongen staan (C. radiatus, 

 pennatus, dubius enz.); waar dit niet het geval is liggen ze (in ge- 

 droogd materiaal) gewoonlijk min' of meer tweerijig. Zij zijn meestal min 

 of meer samengedrukt en worden dan als comp.essae beschreven ; soms 

 sterk samengedrukt (valde compreistiej of integendeel rondachtig (subtereles). 

 Bij de uitdrukking voor den vorm worden ze steeds als vlak beschouwd 

 dus „ovatae" (niet ,ovoideae") enz. genoemd. De maat wordt opgegeven, 

 door middel van de lengte a en de breedte b, aldus: a : h, waarachter 

 het aantal bloemen volgt, dat op een spicula van die lengte gevonden 

 wordt; is meer dan één lengte opgegeven dan wordt ook van ieder dier 

 lengten het bijbehooreud aantal bloemen vermeld b.v. '/i — n-, (ma.rime a.y) : 

 b m.M., reiip. Ci, co (maxime Ci)florae; ai en aa zijn hierin de laagste en hoogste 

 lengte-grens van een geleidelijke reeks ; a» geeft een min of meer geïsoleerde 

 lengte aan. De breedte wordt steeds tusschen de spitsen der overstaande 

 glumae gemeten; dikwijls is dit er nog speciaal bij vermeld. Bij korte 



