34 



De stijl. Deze is meestal betrekkelijk kort, d.w.z. met de vertakkingen 

 kleiner dan de glunia; is hij langer of zijn de stijltakken bizonder lang 

 (b.v. C. rotundus, Eragrostis forma comosa), dan levert dit een geschikt 

 onderscheidingskenmerk op. Soms is de stijl tot beneden het midden 

 vertakt (eerste 2 secties der ,Longispicati") zelden tot bijna aan den voet 

 verdeeld (b.v. bij de „Difi'usi" behalve C. platystylis), meestal tot ongeveer 

 de helft, in welk geval hij alleen bi- of trifidiis genoemd wordt. Bijna 

 onvertakt daarentegen is de stijl bij C. cephalotes. In de meeste gevallen 

 is de stijl rond ; alleen bij C. platystylis is hij afgeplat en bi)vendien 

 gewimperd (zooals in het geslacht Finibristylis regel isj. 



De vrucht. Deze vertoont belangrijke soortsken merken ; zij is twee- of 

 driezijdig, scherp- of stomphoekig, zelden met diepliggende zijden en 

 verhoogde randen (C. compressus), gewoonlijk min of meer ovaal, soms 

 (b.v. in C. distans, ferax) oblong tot lijnvormig, bij C. cephalotes met 

 een voet en met eigenaardige kanten voorzien (zie aldaar en bij C. platy- 

 stylis); de top wisselt van scherp tot zeer stomp en is al of niet door 

 het overblijfsel van den afgevallen stijl gekroond. De oppervlakte ver- 

 toont cellen, die in de meeste gevallen regelmatig 6- of, door verkorting 

 van 1 of 2 zijden, soms 5—4 hoekig zijn; soms (b.v. in C. monocephalus) 

 zijn zij langwerpig rechthoekig; alleen in één ondergroep van het onder- 

 geslacht Pycreus zijn zij, zooals Clarke heeft aangetoond, smal lijnvormig 

 (C. flavescens e.a., niet in den Maleischen Archipel verzameld); zelden is 

 het oppervlak dezer cellen in het geshicht Cyperus eft'en en vlak (b.v. 

 bij C. compressus, ditfusus) ; in de meeste soorten vertoont het eenige 

 verhevenheid die aan de vrucht een min of meer glanzend voorkomen 

 geeft, en is in 't midden er van een donkere vlek zichtbaar. Reeds Fenzl 

 in , Cyperus Jacquini Schrad. en Prolixus Kunth etc." 1855 heeft de 

 oppervlakte van een dergelijk vruchtje afgebeeld (aldaar Tab. I fig. 12), 

 zooals men die bij kleine vergrooting waarneemt. Ook Oarfo in J.L.S. XXI 

 geeft eenige afbeeldingen van vrucht-epidermiscellen, die echter nog opper- 

 vlakkiger zijn en ook door hunnen vierhoekigen vorm een vreemden indruk 

 maken. De duiding van die verhevenheden en puntjes in de cellen kon 

 eerst bij nauwkeuriger onderzoek en sterkere vergrooting geschieden; de 

 eerste die dat gedaan heeft is Wilczek in „Beitriige zur Kenntnisz des 

 Baues der Frucht und des Saamens der (Jyperaceen" Bot. Centralbl. 1892 

 Bd. LI p. 129. Hij onderzocht Carex paradoxa WiUd. en vond den 

 binnenwand der vrucht-epidermiscellen vooral in 't midden van de cel 

 sterk lensvormig verdikt; ,in der Mitte der Zelle" schrijft hij vervolgens 

 „springt gegen das Innere derselben ein kegelförmiger, der verdickten 



