35 



Wand aufsesetzter Zapfeii vor ( , Kt'ffflzelli'ir'. 'I'ali. II ti^j;. 1 1 11 alilaar, 

 Tab. I Kif. ;? alliierl. Die Iimenmeinbraii sclieint iiacli den an<fien/,eiideii 

 Zeilen der Mittelscliicht nicht durch eine Doppelcontour al)ge>,n-en/,t, wolil 

 aber gegen das Lumen ihrer Zelle. Dieses .Innenhilutclien" scliciiit .sich 

 gegen den Zapfen auszukeilen, denn es ist ani Zapfen oft iiiclit in(dir zu 

 selien. L'nter den Folarisat.ionsniicroskop zeigt sicdi die liiiiciimi'inliran 

 auffalicnderweise bei gekreuzten Ninds inditt'erent" .... ,(,'lil()r/,inkjod 

 iiiid .Ind f- Schwefelsilure bliiuen die ([uclll)ai(' Inncnincnibran. Der übrige, 

 sehr diinnwiindige Theil der Epidermis vvird gelb. (Joncentrirte Schwefel- 

 silure bewirkt eine volstandige Verquellung der ganzen Epidermis init 

 Ausnahme der Cuticula. Das .[nnenhilutclien" und das Ziipfchen sind 

 verkieselt. Es besteht demnach die quellbare Iiinenmembran aus einer 

 ('ellulose-Modification". Deze vruchtwand-kegelcellen vergelijkende met 

 de kegelcellen welke door Duval Jouve en andere onderzoekers in stengel, 

 wortelstok enz. van verschillende Cyperaceën gevonden zijn (zie vroeger), 

 komt hij tot het besluit dat beide identiek zijn. 



De vrachtjes van de hier be.schreven Cyperus soorten zijn waargenomen 

 met geringe en met sterke vergrooting, het oppervlak met opvallend, de 

 randen met doorvallend liclit. Vooral voor de driekantige vruciiten werd 

 daarl)ij gebruik gemaakt van een glazen half-bolletje, dat met de bolle 

 zijde in de ronde opening van een metalen ringetje werd geplaatst; nadat 

 het vruchtje in "t midden van de vlakke bovenzijde was gelegd, werd het 

 halt-l)olletje zóó gewenteld, dat een der zijden van de vrucht horizontaal 

 lag en werd dit aldus onder het miscroscoop beschouwd; behalve het voordeel 

 hierdoor sterkere vergrooting te kunnen aanwenden en een geheele zijde 

 der vrucht duidelijk te kunnen zien, werd ook door den eigenaardigen 

 stand van het lioUetje meer licht op het vruchtje geworpen. Van boven 

 beschouwd vertoonen de oppervlakte-cellen in de meeste soorten een wel- 

 ving, die of reeds van tien celrand af óf eerst binnen den rand begint 

 en naar het midden sterker wordt; in het midden vertoont de gewelfde 

 cel wand een kleine of gmote, min of meer ronde, donkere vlek (b.v. bjj 

 ('.macropus, cf. Tab.I fig. 4«, en ('.brevifolius, cf. fig.7«); fig. 5 steil, dc/.cifde 

 cellen van ('. macropus, maar sterk vergroot voor (naar een afgescdirapt ge- 

 deelte van de vrucht-oppervlakte getetkend); bij hoogere instelling (fig. 5a) 

 is de ronde vlek scherp begrensd en doet geheel aan een opening denken, 

 bij lagere instelling (fig. 5i) wordt de vlek vaag, maar treden de celranden 

 duidelijk te voorschijn ; op de plaats van de vlek ziet men liet onder- 

 epidermaal weefsel doorschemeren. De rand van de vrucht is alleen bij 

 kleine vergrooting in fig. -1/; afgelieeld ; nicii ziet hoe de oppervlakte-cellen 

 verheven zijn en in "t midden door een donkere plek zijn afgeplat lu 



