36 



C. Haspan, vooral forma flavida, zijn de kegfilvoereude cellen aan den rund 

 der /.eer kleine vrucbt aroed te doorzien ; de kegels zijn hier hoog en 

 reiken tot aan den epidermiswand (fig. 6«). Zij geven aan de vrucht een 

 eigenaardig korrelig uiterlijk. Meer gedetailleerd zijn de kegels van 

 C. eylindrostachyus waargenomen (aan een afgeschrapt gedeelte der vrucht): 

 uit iig. 8rt blijkt de binnencelwand eu de daarop geplaatste kegel uit ver- 

 scheidene lagen te bestaan, die kleurstof in verschillende mate opnemen ; 

 de kegel is hier broeder maar minder hoog dan in C. Haspan. C. eylin- 

 drostachyus nu behoort tot de soorten wier vruchtcellen als fietfr<f)/>Hes 

 beschreven zijn. Bij deze n.1. geven de buiten-epidermiswanden aan de 

 vrucht een grijs uiterlijk en is die buitenlaag zeer gemakkelijk van de 

 vrucht te verwijderen, hetgeen ook in de natuur bij oudere vruchten 

 schijnt te geschieden; de vrucht verschijnt dau donker gekleurd: fig. 39 

 op plaat IV van Clarke in J.L.S. XXI geeft vrij goed een dergelijk afge- 

 schrapt oppervlak weer. De kegels schijnen meestal eerst kort vóór de 

 vruchtrijpheid te ontstaan (cf. fig. 7ö die een jonge vrucht van C. brevi- 

 folius voorstelt, waarvan een rijpe in fig. 7« is afgebeeld); soms echter 

 neemt men de kegels ook reeds in onrijpe vruchten waar. 



Uit een systematisch oogpunt hebben deze oppervlakte-cellen waarde 

 omdat hun eigenaardigheden in dezelfde soort en vorm constant is en 

 dikwijls het verband tusschen 2 soorten of een soort met hare vormen 

 sterker maakt. Zoo hebben b.v. V.maciopus en CrarfiV/H-s dezelfde vrucht 

 met dezelfde oppervlakte-cellen; ook C. diffusus met de er bij beschreven 

 vormen komen, voor zoover vruchten aanwezig waren, in vorm en opper- 

 vlakte daarvan overeen. Daarentegen heeft C. compressus een geheel andere 

 vrucht en ook geheel andere oppervlakte-cellen, waardoor ook weer blijkt 

 dat het verband van deze soort met C. macrojjus en nidiaiis gering is. 

 C. liiididiix onderscheidt zich van de overige Kt/Uinya-soorten door het mis- 

 sen van verheven- en van een kegel voorziene oppervlakte-cellen der vrucht. 

 Bijna alle hier beschreven Fi/creus-soorien hebbeu .cellulae detergibiles". 

 we hebben reeds gezien hoe Clarke den vorm der cellen systematisch bij 

 Pycreus heelt toegepast. Ook de grootte van de cellen is in de verschil- 

 lende soorten zeer verschillend. De grootste zijn die vaa ü. macropus en 

 radians (± '/^g m.M.), de kleinste die van C. diff'onni^ (x ï/jjq m.M.): 

 daartusschen komen alle mogelijke getallen voor ; ook hier vindt men bij 

 verwante soorten veelal overeenstemming; de iJiyitati b.v. hebben cellen 

 tusschen 1/-5 en '(',23 m.M.; de Conjinbosi tusschen ^[^ en '/j^ m.M.; 

 Diclidiitm en Mari^icus tusschen 1/40 en i/j^ m.M.; A'y//H^« tusschen >('4„ en 

 'juiiUi-M.; de //«syjff/ï/ daarentegen en Fi/crciis vertoonen groote verschillen. 



In de beschrijvingeii is alleen opgenomen het al of niet verheven zijn 



