64 



3 — 10 spiculatae, propter spiculas divei'gentes laxissimae; spi- 

 culae lineari laiiceolatae, 6- — 45 (plerumque 15 — ^30) : l'/'a in.M., 

 10 — 68 (plerumque 22 — 44) florae, valde compressae, apice acutae, 

 graciles, laxe divergentes, saepe in- vel recurvatae, m.rn. fer- 

 rugineae; rhachilla compressa, gluuiis concolor, anguste alata, 

 alis brevibus hyalinis saepe deciduis nonnumquam persistenti- 

 bus, internodiis u.1. '"'n m.M. longis. Glumae sub-acute com- 

 pressae, obovatae, l'/a: '/--"/■^ m.M., obtusae, in dorso triner- 

 viae, marginibus saepe albidis, ceterum m.m. ferrugineae, vix 

 ('/■t parte) imbricatae ; glumae infimae 2 parvae, vacuae; stamen 

 1 (Glarke l.f . 2 indicat), filamento (etiam elongato) angustissimo, 

 anthera parv.i; sfi/lus brevis, bifidus, cum ramis dimidio glumfi 

 brevior; achaeniiim obtuse bilateraliter compressum, oblongum, 

 Vj'ó-.'j-i m.M., quam gluma paullo brevius, in utraque facie 

 excavatum, apiculatum, sub strato griseo (propter cellulas ei)i- 

 dermales) brunneum; cellulae epidermales inflatae, punetatae, 

 detergibiles. — (fsec. specimina tx Arch. Mal. In H.L.B.). Tab II 

 iig.U; Tab.m. 



Differt a Cijpero polystarhifo : annuitate, rhachi spicac brevi ; sjyiruUs laxe 

 divero'entibus; glimm vix imbricatis; stamine unico; achaenio exavato, 

 pro glumae magnitudine longiore. — 



Loei n a t a 1 e s et c o 1 1 e c t o r e s in Arch. Mal.: 



Bonicu: in parte boreali, leg. Burbirlge, in H. Kew et H. Mus. Britt., 

 sec. Clarke 18S6. - 



Tenidte: in Huviis lavae exstinctis, leg. For.sten. — 



CYFERUS ERAGROSTIS "Valil. 



Elatus vel huniilis; ciilniiis in parte inferiore urtiri(hdus; umbella sim- 

 plex vel subcomposita; spiculae iii rliachi bircisnima spicatim dispositdc, 

 ovales — lineares, valde compressae; rhachilla exalata; (jhoiiae m.m. rubi- 

 yinosae; stamina 2 — 3; (tchdeniiiiii majusculum, l((fe ohovutum. 



Opmerkiny. Vald beschreef in zijn ,Enunieratio plantarum" twee soorten, 

 C. Kragrostis en C.sanyuinolenhiH. Nees in Linnea IX noemt onder „Fycreus"' 

 alleen de tweede soort. Volgens Kunfh ,C. sanguinolentus Vahl in ejus 

 herbario non appetit"; van C, Eragrostis Vahl geeft Kunth een volledige 



