noemde kenmerken der spicula een geheel anderen indruk dan de hoofd- 

 vorm ; eerst nadat ze door mij als afzonderlijke soort beschreven waren 

 (naar 't materiaal van Sumatra, door Teysmann verzameld), bleek het 

 dat de onderdeelen der beschrijving vrij nauwkeurig met die van C. Era- 

 grostis overeenstemden, en het verschil alleen in de opgenoemde punten 

 bestond. Later werden in het materiaal van het H. L. B. ook overgangs- 

 vormen naar C. Eragrostis f. primaria gevonden. Boeckelcr l.c. geeft op 

 „folia vix '/s lineam lata, spiculae haud compressae" ; in het H.L.B. 

 zijn de liladen 1 — 3 m.M. breed, de spiculae iets meer afgerond dan in 

 den hoofdvorm : daar Boeckeler materiaal van dezelfde herkomst gehad 

 heeft, lioud ik me aan liet rijke materiaal in het If. L. B. 



F o r m a c o m o s a. 



C. Eragrostis var. S. micronux Clarko in ,/. L. S. p. 59 (plantae a Clarke 

 anno 1883 determinatae !, 1886 citatae ! ). 



Differf a forma primaria: spirulis 8 — 25 m.M. longis, 15—58 

 floris, propter atylorum ramos comosis, luridis; f/linni.i lateribii-s 

 laeviter rubiginosis margiue luride albido, vel rubiginosis; 

 sfaminibus 8, filamentis diu persisteutibus; sti/lo longo, parte 

 indivisa (glumam aequaute) atque rarais aeque longis, hls ex 

 gluiiia exsertis; acJiacnio minimo, subrotuudo — elliptico, '/ir. : ^/a 

 m.M., '/3 glumae partem aequante, laeviter fusco. — (sec. 

 speciinina ex Arch. Mal. in Ü.U. rf in H. B.J. Tab. Il fig. 18. 



Opmcrkhuj. Behalve de stijl wijkt in dezen vorm de rruclif af; Chirkc 

 heeft den naam naar dit laatste orgaan gekozen maar vindt hem zelf aan 

 bedenking onderhevig (cf. l.c.) omdat ,the nut perhaps is liardly smaller 

 than in ( -. Eragrostis type". Nu is in alle door mij onderzochte voor- 

 werpen de rniclit zoo klein als hier boven beschreven, dus steeds kleiner 

 dan in den hoofdvorm; doch onder den hoofdvorm komen voorwerpen voor 

 waarvan de spiculae in hun hoogere glumae normale vruchten bevatten, 

 m de laagste echter juist zulke vruchtjes als in den hier besproken vorm 

 en die den indruk maken wel rijp, maar niet goed ontwikkeld te zijn. 

 (cf. Tab. Il fig. 15"). Deze vruchtvorm is dus een onzeker kenmerk. De 

 lengte van den stijl is in de bedoelde spiculae van den hoofdvorm, ook waar 

 de vrucht klein is gebleven, van normale grootte; de dubbele lengte van 



