MVS CAPENSIS. I7J 



modum eosdera capicndi defcribit, dum cuniculus remoto terr» 

 cumjilo aperitur, & bombarda ftatuitur filo, radice adligata inef- 

 cato, explodenda, ut animal, quod omni mane fexta & raeri- 

 diana hora antra fua expurgare, novisque cuniculis augere 

 folet, arrepta radice fe ipfum occidat. Primam animalis no- 

 titiam habui quondara ex iconibus animalium capenfium, quas 

 Celeberr. ioh. bvrmannvs fervat. lis Mus capenfis de- 

 pingitur mole majoris Criceti, & colofe, quem kolbivs in- 

 dicat, fufco - canefcente feu cinereo. — Specimen tamen, 

 quod, rogatu meo, Ajlliciffiim/S n. l. bvrmannvs procura- 

 vit, licet e dentibus adultum videatur, multo taraen minus efl: 

 & coiore gryfeo rufefcente, maculisque albis diverfum, imo 

 forte ob id ipfum alfervatum; unde pro loci pabulique natura 

 vel accidentaUbus caufis variabilem fpeciem exiftimo. — Sup- 

 plebunt ejus hifloriam, quibus felicem paradifura capenfem adire 

 fortuna non invidit. 



DESCRIPTIO 

 M F R I S CAPENSIS. 



Tab. IX. 

 Magnttlldo (in meo fpecimine) M. Typhli. Caplit gib- 

 bum, obtufum; nafo lato, truncato, nudo. Myfiaces tenues, 

 fparfi albidi, longioribus pilis fufcis. 



DenteS prifnores magni, albi, lEevifTimi, fupra infraque 

 lati, inferiores tamen convexiufculi ; fuperi plani, magis 

 porredli, quam Typhlo, denudati pro exaranda terra. — Mo- 

 lareS ubique terni, teretiusculi , truncati, aequales. 



Labimn fuperius pone primores dentes utrinque in pa- 

 latum contraftura, contiguum, pubefcens. 



Z 



