322 



■ M V S 



T A M A R I C I N V S. 



I— Ikc quoque fpecies in maxime auftralibus defeiti cafpici 

 tantum obfervata eft, & abinde forfitan per calidiorem 

 Afiam frequens vivit. In depreffis falfis ad inferiorem Rhyra- 

 num, prasfertim circa Saratichiliofka rivum Tamaricis gallicge 

 arbuflo confitis, folitaria quidem, fed crebra habitat, indeque 

 nominari poffe videbatur, quemadmodum Nitelani a quercu- 

 bus, quas amat, cognominavit linnaevs. Soliti noftrffi fpe- 

 ciei cuniculi ad ipfas vulgo nodofas radices Tamaricis vifuntur, 

 & duobus offiis feu canalibus, vix quatuor junftos digitos ad- 

 mittentibus, obliquis patent. Ad quosdam vix aliquid egeftse 

 teiTffi apparet; ad alios, forte antiquiores & crebro expurgatos, 

 infignes cumuli. Profunditas cuniculorum tanta, ut 8. vel lo. 

 amphoris aqufe infufis vix repleri queant. Immo vix potefl 

 aqua exturbari animal, & plerique quos habui, decipulis per 

 noftem ante exitus omnes flatutis capti fuere. Semper autem 

 in decipulis mares, omnesque introeuntes captos fuiife, nota- 

 bile efl:. Vidlum hos Mures e Tamarice capere vix credide- 

 rim; abundant vero in iisdem regionibus Nitraria, Salicornias, 

 Salfolae, Atriplices, alieeque maritimae fucculentse, e quibus 

 ampla alimenti raateria. — De natura & raoribus haud quid- 

 quam difcere licuit, nifi quod nodlivagos effe fatis conflat. 

 Summa totius habitus limilitudo, qua ad Nitelam f. M. quer- 



