192 ANTONIO BERLESE 
transverse impressum. Derma totum, praecipue in speciebus maioribus, 
dure chitineum, badio colore depictum vel laete badio-fuscum, in scutis 
plus minusve obsolete reticulatum, in partibus mollibus (albicans) exil- 
lime striatum. Setulae (dorsi in adultis) plures, minutae, conformes; 
ventris minus densae, dorsi conformes. 
Setae humerales minores, eadem statura et fabrica ceterarum corpo- 
ris. Pilus postanalis subnullus. 
Maris pedes secundi paris secundum modulos duos fabricati sive: 
Agminis HETEROPODORUM percrassi, femure multo ceteris segmentis 
validiore, basi constricto (pes femure hoc pedunculatus adparet) calcari 
validiori, varie fabricato praedito, aliquando etiam processu arillari 
vario; genu et tibia processubus stridulatoriis validis, variis et. sae- 
pius etiam processubus adcessoriis diversae fabricae. 
Agminis HOMOPODORUM pedes secundi paris in mare leniter in- 
crassati, femure via ceteris segmentis crassiore, calcare valido, polli- 
ciforme (plerumque) aucto, processu axillare tuberculiforme, modesto vel 
parvulo; genu et tibia tantum processubus stridulatoriis armata, istis 
mediocribus vel parvis; processubus adcessoriis mullis. 
Corpus anterius in utroque sexu obtuse rotundatum et sat productum. 
Epistoma dentibus tribus vel quinque intersese subaequalibus, medio 
vix ceteris longiore vel ceteris pare. (Aberrat G. exilis). 
Chela maris semper calcare cum digito mobile apice coniuncto. 
Foemina scutis metasternalibus (paragyniis) optime a sterno, propter 
latam vittam seiunctis; scuto ventrale perconspicuo. 
Nymphae secundae debilius coleoptratae, pedibus rostroque vix ter- 
reis, scutis dorsualibus et sternale dilute flavidis, setisque omnibus seu- 
torum exilibus, mediocribus, piliformibus. Scuta dorsualia ceterum ut 
in subgenere Gamasus (8. str.) disposita. 
Pedes secundi paris et digiti chelae in nymphis spinis, calcaribus 
vel appendicibus ommnino destituti. 
Non dignoscuntur formae migratoriae super alia Arthropoda adfixae. 
Species typica: Gamasus crassipes (Linné). 
Certamente il gruppo è così bene distinto dai Gamasus (s. str.) 
che se non si imponessero i caratteri salienti comuni, come quelli 
indieati a proposito di tutto il genere, converrebbe elevare questo 
sottogenere all’onore di genere a sè. 
