c' ve, « An a cf. SIRIA I E: da page 9 ing 
254 ANTONIO BERLESE 
Ameroseius geometricus n. sp. (Foem.) Testaceus, ovatus, dorso 
lineis chitineis crassis in areolis sat magnis, poligonalibus (se- 
cundum lineam longitud. mediam minoribus) toto reticulato, 
fere ut in A. hirsuto. Pili corporis curti, spatuliformes, ceri- 
stis longitudinalibus serrulatis. Ad 400 p.. long., 260 p.. lat. 
Habitat super Tyckia Walliki (Giava) et super Diastocera 
trifasciata, « Africa ». 
Ameroseius flagellatus n. sp. (Foem.). Testaceus, ovatus, lateri- 
bus parallelis, postice bene rotundatus. Derma dorsi areolatum. 
Pili dorsi duo verticis, duo humerales, duo scapulares, quatuor 
ad quartos pedes laterales duoque postici, corporis latitudinem 
multo superantes. Adsunt pili minores praecipue ad margi- 
nes scuti dorsualis. Pedes mediocres, omnes crassitie pares. 
Scutum anale mediocre, ovato-rhombicum. Ad 340 p. long.; 
220 p.. lat. 
Habitat super Batocera sp., « India orient. ». 
Ameroseius favosus n. sp. Foem. terrea, elongate ovalis, margine 
scuti dorsualis postice undulato-scabrato. Scutum dorsuale, 
praecipue in medio, perconspicue reticulatum, quasi favosum, 
pilis curtis simplicibus auctum. Pedes curti, corpore multo 
breviores. Ad 420 p.. long.; 220 p.. lat. 
Habitat in glandulis trunci Acaciae sp., « Tasmania ». Coll. 
CI. Froggatt. 
Gen. Asternoseius n. gen. Facies gen. Ameroseius, sed scuta 
ventralia foem. valde diversa. Sternum abest; sub iugularia 
derma nudum; sterni tantum fragmenta sunt parvula ante 
foramen genitale, quod a ventrale est seiunetum. Pedes antici 
ambulacro destituti. Species typica A. ciliatus n. sp. 
Asternoseius ciliatus n. sp. Badius, pyriformis, perconvexus, ni- 
tidus. Tarsi antici subcelavati, apice setis duabus longissimis 
nec non mucrone quodam hyalino. Epigynium perfecte trigo- 
num, anterius peracutum. Scutum ventrale (cum anale) ma- 
