ANTONIO BERLESE 399 
Gen. PHYSALOZERCON Berl. 
Antennophorus (ex p.) Wasmann, Zoolog. Anzeig., 1902, N. 661, p. 73. 
Physalozercon A. Berlese, Spicilegia Zoologica in « Redia » I, (1903), p. 246. 
Corpus late bursiforme, latius quam longum, antice late obtusum, 
postice rotundatum, post quartos pedes latissimum. Scutum dor- 
suale latum, totum dorsum occupans, perconvexum, dense pilis 
ornatum. Scuta ventralia (in foemina) 
sunt: Sternale obsoletum, minus bene 
circumscriptum, minus bene chitineum; 
genitalia squamis duabus lateralibus 
longis, trigonis, longitudinaliter dispo- 
sitis de tertia coxa usque post quartas 
decurrentibus, villosis, intersese fissu- 
ram longitudinalem iongam reliquen- 
tibus; endogynium, vel squama media, 
anterius sub praecedentibus abscon- 
dita, amygdaliforme, longa, apice acuta, 
usque ad extremas coxas quartas exten- 
sa. Scutum ventrale maximum, anterius 
arcuatim truncatum, post quartas co- 

Fig. 14. — Scudi sternale e geni- 
tale di femmina di Physalozer- 
xas, in ventre, late extensum, semicir- con (Raffray) (!99|,). 
culare, anum quoque comprehendens, dense villosum. Pedes omnes 
in fere tertia antica parte corporis coacervati, coxis omnibus con- 
tiguis et valde a marginibus corporis discretis, ita ut area pe- 
difera, genitalia et rostrum minimam ventris partem anticam oc- 
cupent. ì 
Anus in medio ventre apertus, valde a margine postico corpo- 
ris remotus.- Pedes secundi, tertii et quarti paris parvuli, ambula- 
cris mediocribus, triarticulatis, unguibus nullis, membranula sat 
lata armatis. Pedes primi paris caeteris (duplo) longiores, subrecti, 
lateraliter extensi, vel Antennophororum more incurvati; tarso lon- 
giusculo, apice longe villoso (ambulaeris nullis). 
Rostrum parvulum; mandibulis et hypostomate iisdem Anten- 
nophori subsimilibus, palpis tamen diversis, quod articulo quarto 
