242 



vetus indical, denLibus muUo magis tritis quam 

 iisdem in icone Cuvieiiana: corona excavata, mar- 

 einera alveolarem laiilum 1 — 3 iiiilliiiietris su- 

 perans, angulisque oninibus detiitis. Alterum 

 cranium animalis junioiis, sed plene explicati 

 videtur; lineas tamen pro musculis lemporalibus 

 eundem situm, late distantem, in utrocpie habenL. 

 Dentes omnino cum descriptione et figuris 

 CuviERi congruunt, sed insuper a no bis repraesen- 

 lantur: fig. 4, superiores; fig. 5, inferiores. In 

 utraque maxilla utrinque adsunt 5 molares or- 

 dinarii, et proeterea utrinque vestigia alveolorum, 

 supra 1, subtus 2 obser vantur. Posterior borum 

 dentium deciduorum lestat in max. superiore 

 dextra cranii majoris, et in inferiore sinistra 

 minoris. 



18. Manis Temmiiicki. (Tal). 4 fig. 2). Uni- 

 cum specimen juvenile hujus animalis ad confi- 

 nium terrae Kordofan, prope Babr el Abiad cap- 

 tum, misit noster Hedenrorg. Hoc igitur animal 

 totam Africam oiientalem inbabitare videtur, a 

 Sennaar, låtit. 12:o Lor. ad Portum Natal, 30'' 

 merid., unde specimen giganten m, fere 3-pedale, 

 a peregrinatore suecano Wahlberg, accepimus. In- 

 certum est, an idem sit animal a quo Ruppell 

 fragmentum caudae, e loco indeterminato interioris 

 Africae, commemorat (Mus. Senk. 3. 179). 



Cum nulla, quantum novimus, synopsis cri- 

 tica hujus generis, post eas quae tradiderunt Des- 

 marest et FiscHER prodierit, appendicis loco con- 

 spectum adjungo earum formarum quge mihicognitae 

 sunt, ut melius cum reliquis comparari possit 

 animal nostrum. 



