2(S2 



Alia forma Indica qiiaiii iiostia M, latkaiida ^ 

 forte indicata est a Forster: cauda angustiore, 

 squamis pluribus tecta, prnedita (conf. iiifra 1789). 

 NeG ea quas Assani iiihabitat satis cogiiita est (conf. 

 infra 1839). 



Expositio Literaturae de Genere Manis, 



Nomeiiclatura hiijiis generis sat intricata est 

 eain praesertim ab causam, quod pleriqne sub no- 

 mine Manis pentadactjhe vel hrachyurce , formas 

 maxime dispares confuderint. Qiio autem stabilita 

 habeamus nomiiia suumque cuique tribnatnr, juvat 

 tabulam cbionologicam iiteralniie biijus generis 

 exponere. Hoc igitur loco descii|)tores originarios 

 litteris Jnitiat.ibus, reliqaos se par a tis scribimus. 



i^LTANUS solus iiiter veteres boc genus memo- 

 rasse videtiir. In opere De animalium natura 

 Lib. XVI cap. () dicit: adesse in India animai 

 simile crocodilu, magnitudine canis minoris (''me- 

 litensis"), squamis adeo duris obsitmn, nt cutis de- 

 traeta pro lima adliiberetur, et ut metalla corrodant; 

 quod Indi (pccTTocyy^u vocarent. JNibil amplius affert. 



Primus vero qui deinde , quoad novimus, 

 Manis specieni discripsit, erat: 



1605, Clusius, in Exot. p. 374 c. fig. bona. 

 "Lacertus perf^grinus sr/uamosus J' ibi alla tus, est 

 M, longicaiula (M. 4-dactyla Linn.) quam "apud 

 Pbarmacopoeum Lejdensem" viderat. Patria ei 

 ignota. Pedes antici tantum basi squamosi; cauda 

 corpore duplo longior etc. 



1645, Ai.DROVANDus, Quadrup. digit. p. 667, 

 nomine "Lacerta indica Jiumnce congCTier' depin- 

 git aliud specimen, sine capite, ejusdem speciei 

 [M, Jongicaudce), Patriam ignorat. IN omen iÉLiXNi 



