265 



enm de M, lon^icauda loqiii; sed dicit: longi- 

 luclo iisque ad 8 pedes, e quibiis caiida 4; qua 

 expressione Buffon poslea in errorem de patria 

 horuin animalium iiiductus est. 



1734, Seba. Thesaurus 1, tab 53 fig. 5; "Anno- 

 dill US squcunaius major s. Diabolus Tajowanicus 

 Siameiisium, ex insula Formosa/' est pullulus pe- 

 dalis lingua crassa exserta. Auribus, squamis to- 

 taque statura simillinius est pullulo M. laticaiulcej, 

 supra descripto; sed rostrum multo brevius et cras- 

 sius, et ungues postici non minores quam antici 

 repraesentantur. Certe igitur alius speciei (an javanae?). 



Ibidem Tab. 54 lig. 1 , eodem nomine, deline- 

 atum in venimus specimen adultum, quod 'ex in- 

 sula Ceylon, liquore arrac immersum", acceperat. 

 Auribus et rostro acuto sat simile est M» Dal- 

 mannij sed squamis angustioribus et unguibus pa- 

 rum incequalibus potius relert M. javanicam. Ta- 

 men, ob patriam, incertum habendum est. Figura sat 

 adcurate facta videtur. Nomen javanum Pangoe- 

 lingj et Brasiliam inter alia loca, quod i u habita- 

 ret hoc animal, secunduni Yat.entyn (v. supra) 

 affert, dicitque se possidere specimina 6'-pedalia, 

 quod vero evidenter ex opere Valentjni mutuatum 

 est. Hoc animal cum Myrmecophagis confert. 



1748, Linné, Syst. Nat. Ed. VI p. 8. Nomen 

 Manis generi imponit, quod primus inter mamnialia, 

 Myrmecophagis afiine, enumerat. Nomen specifi- 

 cum: M. pentadactjla , primum exstat in Ed. X 

 1758, et duas species: M. b-dactjlain et M. 4- 

 dactjlani., in Ed. XII, 1766, secundum Brisson, 

 sed mutato nomine posterioris, distinguit. 



1749, Dalman senior, Stockh. Vetenskaps Acad. 

 Handl. p. 265 tab. VI. " Manis" ^ sinensibus J^^cA///- 

 chian-kjäpp y est. sp. nostra n:o 5 , optime descripta 

 cum variis de partibus internis et vitae ratione, 



