270 



pro niore, cognitioueni rei promovit, etsi sj^ecies 

 non satis distiiixit. 



1820. Desaiarkst, ManiQialogie p. 375, tres 

 Manis species cominemorat, e quibus unaiii,quani 

 uovam credit, noiniiie M. javaniccej male descriptam 

 proponit, de qua videas siijjra; sed icoiies hiijus, a 

 BoNTio et BuFFON datas, sub "M. macrourd" enu- 

 merat. Haec vero non est M. macroura Erxl. et 

 Ii.LiGERi, sed /I7. laticauda nostra. Nonien M. 4- 

 dactylas L. (macrouroe et longicaudaloe auct.) in 

 novuni ''M. africcmam" mutat. Egregie igitur con- 

 fusionem nominunj proniovet. Idem eadeni ver- 

 botim refert in Diet. Se. jNat. vol. 37, art. Pan- 

 golin (1825). 



1820. Raf[nesque, Ann. Gen. des Sc.Phys.de 

 Bruxelles, \ii, 214, maie, ut solet, describit et 

 confundit. Genera 2 construit: \\o''Pau^oUniun^* 

 in quo solani "M. 5 dactvlara" Linn. enumerat, 

 cui insuper: "cinq ongles longs, egaux" dono dat. 

 2:o "Phataginuni:" "pieds a 4 doigts; 5 ongles 

 inegaux" e. s. p. Huic adnumerantur: sp. 1 M, 

 tricuspiSj, "squaniis tricuspidibus",etsp. 2 M. ceonyoc 

 "unguibus fissis", agnoscendae. Hcec vero ultirna 

 evidenter erat aninial, quod ungues ita jjerdiderat, 

 ut ossa unguicularia fissa, ab inscio et negligente, 

 pro ipsis unguibus haberentur. Alteruni horum ani- 

 nialium, secunduni auctores, Asiani inhabitare, al- 

 terum e Guinea aliatum esse docet; sed quaenam 

 sit hoc vel alterum non patet. 



1821. Raffles, Linn. Tr. XIII p. 249, sine 

 omni descriptione dicit, "M. pentadactylam'* in 

 Sumatra inveniri. 



1825. CuviER, Ossemens fossiles, Ed. 3, Vp. 

 98, tantum 2 Manis species, ut in opere: Kegne 

 Animal, agnoscit, quas nominibus Buffoni: Plia- 

 tagin et Paiigo/i/ij vocat. Sceleta ibi describit 



