273 



Hoc igilur iiomeii , usque ab iiiitio vagum et 

 notaiu toti geiieri comaiuiiem e.tprimens, omnino 

 omittendum est, ne couftisioiiem deiiuo moveat. 

 Idem de nomiiie, ab Erxleben siibstituto: M. bra- 

 chyiira, adhuc inajore gradu valet. Mini me vero 

 species quaedam brachyura, ut voluit Desmarest, 

 macroura appellaii potest (M. macroura Erxl. =i 

 M. iongicauda). 



Alterum nomen Linnaeanum: M» tetradactyla , 

 notitiam falsam C(3ntinens, eo potius omittendum est, 

 quo aliud, prius adhibitum substitui possit, ut 

 supra fecimus. 



De nomine M, ceonjche^k?. videas supra: 1820. 



4:o Genus Manis , quod ante Linn.eum nomen 

 zoologicuni non habuit, maxime, ut dici solet, 

 naturale, divisionis non eget. Cum tamen mos 

 nunc sit genera quam plurima condere, ut nova 

 nomina praefigantur, observandum est, sectiones tres 

 a nobis propositas ut genera diversa, si placeat, 

 haberi posse. Ne vero nomina ut voluit Rafines- 

 QUE (v. antea 1820) adhibeas. Nomen enim Manis 

 L. optime restat pro forma longicaudata, Linn^o, 

 a:o 1748, cum genus condidit, fere sola cognita; 

 nam, e 4 synonjmis tura ab eo allatis, tria sunt hujus 

 formae. Sectio nostra media, si generice distin- 

 guitur, necesse retineat nomen Brissonianum ^ Pho- 

 lidotum; ultima denique, cujus typus est sp in- 

 dica, laticauda j, forsan appellanda est nomine ^Eliani, 

 Phatages vel P hata genus j qnod nomen neque raore 

 BufFoniano, Pliatagin vel Phataginus scribendum 

 est, nec speciei africanae tribui potest. 



K. Vet Acad. flandl. 18 4 a. ^^ 



