275 



b) Manis javauica. Ccviek in opere nuper 

 citalo, p. 99, tab. VIII, dedit iconem et desciip- 

 tionem Mimis ciijusdam "a queue couite," quam, se- 

 cundiiQi BuFFON, Pan^olin et Pan^, des indes vocat, 

 credens niliil interesse, quin speciraina javam et in- 

 diani inhabitantia ejusdem essent formae. Quod 

 solumniodo probat, eminentem viruni nondum bas 

 formas comparasse. Ipse sceleta utriusque liorura 

 animabuni non vidi, sed e latitudine caudae facil- 

 lime concludi potest, animal indicum (M. laticaudam) 

 processus transversos caudae multo longiores babere, 

 quam sceleton a Cuvier repraesentatuni, etaliaestratio 

 digitorum. Praeterea a summa convenientia formae 

 externae Manis laticaudce et M. Temminckiy quoe 

 inter se tantum in minutiis diiTerunt, concludi licet, 

 sceleton illius simillimum esse bujus, quod vero 

 toto coelo a figura Guvieriana differt. Haec igitur 

 icon certe repraesentat sceleton animalis e sectione 

 nostra media. Sed non est M, Dalmanni nostra, 

 cui digiti aliter sunt forma ti; nec rara M.aspera, 

 quae sola ungues posticos non minores quam anli- 

 cos babet. — Restat igitur, e formis nobis cogni- 

 tis, tantum M. javauica^ quae magnitudine, pro- 

 portione partium et ratione digitorum sat bene cum 

 icone Cuvieri convenire videtur. Haec vero Manis 

 species, in Java vulgaris, reliquis frequentius noslris 

 temporibus in Europam allata est, et ea quoe Smuts, 

 in descriptione M Temminckij de sceleto M. jäva- 

 jiicce affert, bene cum icone citata quadrant. Non 

 igitur dubito quin bujus sit speciei, sed evidenter 

 est illius varietatis, quae ungues minores babet. Ex 

 opere et icone Cuvjeri baec pro compa ratione cum 

 reliquis transsciibo : 

 Longitudo cranii .... 96 milL vert. lumb. SG 



— vert. coUi simul 73 „ — sacr. 70 



— „ dorsi ... 180 „ - caud. 463 



