AENMERCKINGEN. 129 
kens den Menfche voor, om hem te 
leeren wijs worden, ride hoe dat hy 
voorfichtlijck (al handelen, ende tot 
een overtuyginghe van vele, welcke 
in verfcheyden gelegentheden dwa- 
fer ende erger zijn dan defe gheringe 
Beeftjes. Prov. ó. 6. 7. 8. Gaet tot de 
Miere ghy Luyaert: (ret hare wegen ende 
Wort wijs: de welcke geen overfle Amptman, 
nochte Heerfcher hebbende, haer broot be- 
reydt in den Somer , bare fpiyjfe vergadert 
inden Ooghfl. Ende Cap. 30. 24- 25. 
Defe viere zijn vande kleenfte der Aerde: 
doch de felfde zijn Wijs, met “vijsbeydt wel 
verfien: de Mieren zijn een onfterck volck , 
evenwel bereyden fy inden Somer hare fpij- 
fe, re. Ende fekerlick alfmen hare 
wegen dat is maniere van doen, ende 
wercken wel aemerckt, foo kan een 
Menfch verfcheyden nutte opmerc- 
Ì kingen 
