IS 



kelijk ook zijn. Deze vier blaadjes vormen den Tcellc; zij 



zelve heeten Tcelkhladeren. 



Daarbiuneu bevinden zich^ bijna bij alle bloenjen^ drie 

 teere^ geel-rose hloemhlaadjes^ sierlijk met rose adertjes 

 geteekend; bij deze bloemblaadjes bobooren nog twee 

 uitsteeksels (a en a fig. Fj, 



Wij ontmoeten bier voorde eerste maal een verschijnsel^ 

 dat in het plantenrijk veelvuldig voorkomt. Dit vereiscbt 



nadere toelicbtingr- 



Onder de natuurwetten zijn voor de planten de vol- 



genden van groot gewicht. 



De natuur breno^t niets voort zonder doel of zonder 

 dat elk deel zijne bijzondere levensfunctie beeft of bad te 

 vervullen. 



Zij tracbt bet doel^ waartoe een zeker plantendeel 

 bestemd isj zoo gemakkelijk mogelijk en met de minsteop- 

 offerinor van kracbt te bereiken* 



Sonis raarkt eenig plantendeel in onbrnik en wordt dns 

 overbodig; de natuur kan ecbter, wanneer om de eenof andere 

 reden eenig deel overbodig is geworden, dit niet plotseling 

 doen verdwijnen ; integendoel^ wat onnut is, wordt allengs 

 zwakker en kleiner, totdat bet ten slotte gebeel verdwijnt. 



Bij de dieren komt dit verschijnsel eveneens voor; een 

 paar feiten, den tnenscb betreffende, kunnen als yoor- 

 beeld dienen 



Er zyn menseben, die bunne ooren en de scbedelbnid 

 gemakkelijk kunnen bewegen, de meesten kunnen dit 



niet of nanwelijks- 



Die beweging gescbiedt door spieren, welke bij de 

 voorvaderen van den menscb goed ontwikkeld waren, 



maar bij ons in onbruik zijn geraakt en daarom bij normale 

 menscben hoogst moeilijk werken. Door oefening of 



overerving zijn bij enkele menscben die spieren weder 

 ontwikkeld, zij zijn kracbtiger geworden en kunnen de 

 ooren en de scbedelbnid weder in beweging brengen, 



4 



Zulke overblijfselen van vroeger werkzame en goed 

 ontwikkelde deelen, die dus sierk in omvang en ontwik- 

 keling zijn achteruit gegaan, noemt men gereduceerd of 



