HOOFDSTUK H 



Anatomie, 



Dat het plantenlichaam uit cellen beataat, mag als 

 algemeen bekend worden aangenomen. 



Wanneer men eene uiterst dunne doorsnede van eenig 

 plantendeel, b.v. een djagongstengel (pi. Y. R) of een 

 blad fpl. IV. IJj onder het microscoop beziet, bemerkt 

 mien openingen van verschillende grootte, die door vaste 

 wanden van elkaar zijn gescheiden. ledere opening met 

 den wand daar omheen is de doorsnede eener eel. 



De mimte binnen den celwand is nu eens ledig, dan 

 weder gebeel of ten deele gevuld met eene weeke, door- 

 sehijnende zelfstandigheid^^ die den naam draagt van 

 protojplast 



ledere eel bezit ten minste gedurende een zeker tgd- 

 perk van haar leven zulk een protoplast. 



Zoodra de protoplast verdwijnt en de cellen gevnld 

 worden met lucbt of water, is de eel organischi dood, 

 omdat 21] al die eigenscbappen mist, waardoor levende 

 cellen zich kenmerken. 



Dat in de protoplasten vele andere stoffen kunnen 

 voorkomen, znllen wij later bespreken, voorloopig is bet 

 voldoeDde te zeggen, dat iedere levende eel bestaat nit: 

 een irihoud [de jprotojplast) en den celwand. 



Wanneer wij eene jonge eel uit eenig sappig plan- 

 tendeel, b. v. uit den uitersten top van een Stengel of takje 

 of uit een jongen wortel (pi. IV. F) onderzoeken, bemerken 

 wij, dat de protoplast de geheele ruimte der eel vult» 



Later, wanneer de eel grooter wordt en een dikkeren 

 celwand krijgt, neemt het volume van den protoplast niet 



Bron: bij de sameiistelling van dit hoofdstuk is bijna uitsluitend gebezigd; 



OUDEMANS en DE Vries. Leerboek der plantenkunde. 



3* 



