34 



in die zelfde mate toe; hierdoor ontstaan mimteiij die 

 zich allengs met voclat vullen; eerst zijn bet kleine drop- 

 peltjeSj die door breedere en smallere strookjes vaste 

 stof zijn gescbeiden (pi lY, G.), later vloeien deze drop- 

 peltjes samen tot grootere en eindelijk kunnen zij de 

 gebeele binnenruimte der eel innemen, zoodat de weeke 

 zelfstandigbeid van den protoplast als een dnn laagje 

 tegen den celwand aanligt (pi IV^, Hj Dit vocbt wordt 

 celvocht geuoemd. De ruimte, die dit celvocbt inneemt, 

 draagt den naam vacuole of^ als er meerdere in eeue eel 

 voorkomen, vacuolen. 



Bovendien berkent men in iederen protoplast een vrij 



scberp begrensd licbaam, de celkern, 



Als onderdeelen van eene levende eel leerden wij dns 



kennen: den protojplast^ den celivand en doorgaans ook het 



celvocht; acbtereenvolgens zullen wij deze drie onderdee- 

 len nader leeren kennen. 



Vooraf ecbter een woord over de vorinen^ die de cellen 

 knnnen bezitten. 



Vorm der cellen. 



Dat de cellen niet alien even groot zijn, blijkt reeds 



nit de doorsneden pi. IV- IJ en pi. V. R; vooral bij de 

 laatste is een zeer groot verscbil op te nierken tnsscben 



de breedte der cellen; in 't midden ziet men 2 zeer 



F 



groote openingen fg. g ), daaronder 2 kleineren (s. r ), 

 terwyl alle overige cellen daarombeen eene veel kleinere 

 opening bebben (b. h,), daarombeen volgen weder groo- 

 tere cellen [jp. p. ), die ecbter veel dunnere wanden beb- 

 ben dan de cellen daarbinnen. Wij merken dns niet 

 alleen verscbil op in de breedte der cellen, maar ook in 

 de dikte barer celwanden; tevens valt bet dadelijk in 

 bet oogj dat gelijksoortige cellen tot groepen vereenigd 

 z^'n, waardoor bet verscbil in grootte der cellen en in 

 dikte van wand nog sterker nitkomt, 



■ 



Znlk een groep van, bij elkander beboorende en als 't 

 ware e^n gebeel vormende cellen, noemt men een weefseL 



/ 



