g? 



/ 



Wanneer men hetzelfde plantendeel, in stede ran 

 loodrecht op de as, wat bij fig, R. het geval was, volgens 

 de as doorsnijdt en er eene zoogenaamde overlangsche 



r 



doorsnede ( fig- S. ) van maakt, merkt men nog veel 

 grootere yerscMUen op; zelfs is de groepeering der 



onderdeelen moeilijk te overzien en scliijnbaar minder 



regelmatig. ' 



Met behulp Tan fig. S, die gedeeltelijk eene dwarscbe 

 gedeeltelijk eene overlangscbe doorsnede voorstelt, en de 

 overeenkomstige letters van fig. R. en S. valt liet ecliter 

 met eenige oefening niet moeilijk den vorm der cellen 

 ook in de lengte te volgen. 



Daaruit blijkt, dat de dunwandige cellen j>. p. weinig 

 langer dan breed zijn, dat de cellen &. &. langer zijn en 

 met spitstoeloopende uiteinden aaneensluiten, dat de 

 cellen v, ook in de lengte gerekt zijn, maar door dwarscbe, 

 rechte wanden gescbeiden zijn, terwijl eindelijk s en r 



geene tusscbenscbotten bezitten en dus geen engbegrensde 

 cellen, maar huizen zijn. 



Bebalve cellen, die deel ui1:maken van een plantendeel, 

 kent men cellen, die gebeel vrij van anderen, op zicb zelf 

 leven; biertoe bebooren de stuifmeelkorrels^ die in groote 

 boeveelbeden door de belmknoppen der bloemen worden 



lU 



XXXIX A 1-*) en vele eencellige cryptogam 



De laatsten worden vrije cellen genoemd in tegenstel- 

 ling met de weefselcellen^ die deel uitmaken van weefsels. 



Tnsscbenbeiden in staan de baren, die nit de opperbnid 

 van de meeste planten te voorscbijn komen en die wel 

 aan de basis met dit weefsel samenbangen, maar overigens 

 gebeel vrij liggen, 



Deze baren worden wel eens half vrije cellen genoemd 



(pi. lY. A... pi. V. W en WWj. 



De weefselcellen bebben zeer uiteenloopende vormen, 

 zooals nit de fig. R en S. reeds is gebleken 



Men onderscbeidt : schijfvormige^cilindrische^ spoelvormige 

 en isodiametrische cellen. 



