43 



Bijzonder dikwandige cellen, waarvan de eel-opening 

 overeenkomstig zeer klein is geworden^ dragon bijzondere 



namen. 



Afgeronde cellen heeten steencellen^ cilindrisclie staaf' 



cellen. 



De eersten vindt men zeer schoon in den bast van delimah 

 (pl. IV. M) en Tcaneel (pL IV- E^, de laatsten in den 

 Mnahad. (pl. IV. L.). Ook vele bastvezels hebben zulke 

 verdikte wanden. Bij de Tcina o. a. komen zulke bastvezels 

 tegelijk met staafcellen voor ; op dwarsche doorsnede 

 gelijken zij op elkaar, de overlangsche doorsnede n)oet 

 in dit geval bet verschil uitmaken (fig K, bastvezels, L. 



staafcellen)* 



De buitenwand der cellen is doorgaans glad;enkele vr^'e 

 cellen ecbter zijn met wratten of andere uitsteeksels bedekt* 

 Zeer scboon ziet men dit bij verscbillende stuifmeelkorrels 

 (pl. XXXIX fig A en B.) De binnenzijde van den celwand 

 daarentegen is doorgaans voorzien van allerlei verheven- 

 heden, die nu eens de gebeele binnenvlakte beslaan, met 

 mtzondering van kleine plekjes (stippels)^ of wel den vorm 

 aannemen van banden, ringen, lijsten, strepen of van 

 netwerk. Men onderscheidt daarna : gestijppelde cellen, ring- 

 cellen^ spiraalcellen, netcellen en gestreepte cellen. 



Gestreepte cellen vertoonen eene uiterst fijne' teekening; 

 doorgaans kruisen verscbillende strepen elkaar. Zeer 

 sierlijke voorbeelden biervan vindt men in de lucbtwortels 

 der orcbideen (fig. Wj. 



Deze onregelmatige verdikking van de celwanden is 

 geenszins doellooa, integendeel daardoor kunnen wij een 

 kijkje nemen in de uiterst ingewikkelde, maar praktische 

 inricbting van bet plantenleven* 



Celwanden tocb, die ter wille der stevigbeid zeer dik 

 moeten zyn^ kunnen bun inboud verliezen en brengen 

 dan niets meer bij tot bet produceeren of overbrengen 

 van voedsel en bouwstoffen; anderen daarentegen blijven 

 bunne gebeele werkzaambeid bebouden en bevatten pro- 

 toplasma. 



In zulke levende cellen beeft onopboudelijk uitwis- 



