44 



seling van stoffen plaats^ hetgeen slecMs kan geschieden 

 door zeer dunne wanden of door openingen. Gelijkmatig 

 dikke wanden zonden dns de functien der eel benadeelen. 

 Daarom nemen vele kleine plaatsen van den celwand 

 niet aan de verdikking deel en blijven even dun als zij 

 oorspronkelijk waren; hoe dikker de wand daaromheen 

 wordtj toe dieper de dunne plekjes daartusschen wegzin- 

 ken, zoodat bij zeer dikke wanden op die plaatsen 

 zoogenaamde stippelkanalen vrij blijven, die van het centrum 

 der eel naar den wand loopen, (pL IV. Mj P, R . . pL 



V. O.) 



Dat deze dunne plaatsen werkelijk dienen voor de 

 uitwisseling van stoffen met de naburige cellen blijkt 

 reeds nit het feit, dat de stippelkanalen van twee aan- 

 grenzende cellen juist tegenover elkaar liggen (pi. IV. P). 



^H 



Zeer scboone voorbeelden hiervan leveren de barde 

 zaadkernen van vele palmen o. a, van onze pinang ; 

 de celwanden zijn^ op enkele plaatsen na, sterk verdikt. 

 Bovendien zijn deze dunne plaatsen doorboord met fijue 

 openingen, waardoor bet protoplasma van aangrenzende 

 cellen als uiterst fijne draden met elkaar in verbin- 

 ding staat (pi. IV. Vj. 



De stippels zijn van verscbillenden vorra. Gewone stippels 

 doen zich "voor als kleine puntjes, spleetstippels zijn veel 



omscbrijving. 



hofstip^els eindelijk vereiscben nadere 



Op bepaalde plaatsen van aangrenzende cellen verdikt 

 zicb de celwand zoddanig, dat een cirkelvlak dun blijft; 

 bet verdikte gedeelte welft zicb ecbter als een koepel 

 over dit dunne gedeelte been, slecbts eene opening in bet 

 midden overlatende. Hierdoor ontstaat dus eene lensvor- 

 mlge ruimte, die aan de platte zijde is begrensd door den 

 dunnen celwand, en die aan de andere zijde door eene kleine, 

 ronde opening met bet centrum der eel in verbinding 



Weder 



elkaar 



die door een dun vlies in tweezulkelensvormige gedeel- 



X «. » ^;» V an Duitenai g 



