50 



welke voor het plantenleven onschadelijk is. Het zijn dus 

 afval- of bijproduden der stofwiss^ling, zooals wij er nog 



meerdere zullen leeren kennen 



Wat d^nmaal aldus in kristalvorm of amorph is afge- 

 zet, treedt niet opnieuw in circnlatie. Do cellen, waarin 

 zuringzure kalk wordt afgezet, zijn onregelmatig verspreid; 

 in enkele gevallen echter is liierbij eenige regelmaat op 

 te merken o. a. bij de cell en met raphiden in de Stengels 



van Crinum en Commelina^ of wel zij vuUen lange celreek- 

 sen diclit bij vaatbundels. 



Veruienigvulcliging van cellen 



Steeds ontstaat een eel uit eene oudere; wanneer de 



cellen ^6n celkeru bezitten, gaat aan de celdeeling eene 



deeling van de kern vooraf ; zijn . ze meercellig, dan 



komt in iedere dochtercel minstens ^^n dezer kernen te 

 liggen. 



EigenlijJce celdeeling. In vegetatieve cellen deelt zich de 

 protoplast door het ontstaan van een dun tussclienschot 

 van cellulose in twee helften. 



Iedere uieuwe eel wordt dus om^even door de helft 

 van den wand der nioedercel en door bet tussclienscbot, 

 dat zij te zamen hezitteu, 



Het schot groeit aan in dikte en kan voortdurend in 

 zijn gebcel behouden blijven als gemeenscTiappelijke 

 wand van twee cellen of wel de celwand splijt geheel 

 of plaatselijk in twee helften. Deze splitsing heeft steeds 

 plaats in het middelste of oudste gedeelte van den celwand. 



Wanneer de splitsing volkomen is, laten de cellen geheel 



van elkaar los en kunnen vrij voortleven (e^ncellige 

 planten). . 



In sommige weefsels is deze splitsing van den wand 



slechts plaatselijk, zoodat naburige cellen gedeeltelijk een 



gezamenlijken wand behouden, gedeeltelijk uiteenwijken ; 



hierdoor ontstaat tusschen drie naburige cellen eene 



kleinere of gvootere* ruimte, die doorgaans met lucht is 

 gevuld. 



