51 



Deze rniraten heeten intercellulaire ruimten; zij zijn kleiii 

 in het parenchyni van Stengels, wortels^ vrucHten enz, [pi. 

 IV. D], zeer groot echter in het bladmoes (pi. IV. IJ}. 



Deze ruimten dienen voor het circuleeren van gassen 

 in het plantenliehaam; zij zijn voor het leven der plant 

 van zeer groot belang en hanne grootte hangtafvande 

 hoeveelheid gassen^ die moeten circnleeren; daarom zijn 

 zi] het grootst bij het bladmoes, . waarop wij later nog 

 uitvoerig terngkomen. 



In enkele planten meet zddveel gas (lucht) worden 

 vervoerd, dat de intercellulaire ruimten onvoldoende zijn. 

 De op den bodem van diep water groeiende waterplan- 

 ten brengen hunne bladeren en bloemen aan dunne, zeer 

 lange stengels en bladstelen naar de oppervlakte van het 

 water. Aanijezien nu de onder^jedoken of wortelende dee- 



^^^^^^ ^« ^v. v^^^^w-.^ 



1 



len geen lucht uit hunne omgeving kunnen opnemen, 

 moet dit door de bladeren geschieden en vandaar door 

 kanalen naar alle deelen der plant worden vervoerd. 

 Znlke luchtJcanalen ontstaan evenals de intercellulaire 



F 



ruimten door het uiteenwijken van cellen^ maar hier zijn 

 het niet drie of vier cellen, die deze ruimten omsluiten^ 

 maar geheele reeksen van cellen, die uiteenwijken en te 

 zamen het luchtkanaal begrenzen (pL IV. E). Weer andere 

 planten hebben luchtlcamers of luchiJioUen ; zeer schoone 

 voorbeelden leveren de bladstelen en de middennerf der 

 pisang en de bladeren van de, in rawas algemeen voor- 

 komende^ dawon apoe [Pistia Stratiotes). 



Laatstgenoemde plant is door deze luchtholten in staat 

 vri) in het water te drijven, 



Het ontstaan van den tusschenwand bij de celdeeling 

 moet, omdat de cellulose door protoplasma wordt ge- 

 leverd, noodwendig te midden van dit protoplasma plaats 

 hebben; daartoe hoopt zich^ zoo noodig, het protoplasma 

 op, dkhvy waar de nieuwe wand zal gevormd worden. 



De afsnoering (pi. III. B) is een bijzondere vorm van 

 eigenlijke celdeeling. 



De oneigenlijhe celdeeling bestaat hierin, dat de celkern 



