53 



slechts in een beperkt aantal familien worden aange- 



troffen. 



Betrekkelijk kort na hun ontstaan verdwijnt het pro- 

 toplasma uit de houtvaten ; bij de zeefvaten en ook bij 

 de melksapvaten blijft het protoplasma leven; met dit 

 verschil hangen de scherp gescheiden^ physiologische func- 

 tien der vaten samen. 



Houtvaten. 



Bij de bescTiryving der celwanden spraken wij reeds met 

 een enkel woord van de inwendige lijsten, ringen en spi- 

 ralen dier wanden; dergelijke verdikkingen komen bij de 

 houtvaten nog veel algemeener voor, 



Wij onderscheiden: ringvaten (pi. V. S.,.), spiraal vaten (fig 

 S. s), neivaten (fig S, n ), laddervaten en gestippelde vaten fig S. ^). 



Slechts nadere omschrijving verdienen de laddervaten ; 

 hnnne wanden zijn bedekt met talrijke, dicht bij elkaar 



gelegen, dwarsche strepen. 



Onder de gestippelde vaten kennen wij er met gewone 

 stippels en met hofstippels. 



In ^enzelfde orgaan ontstaan vele houtvaten na elkaar 

 en steeds yolgen vaten met bepaalde teekening elkaar 

 regelmatig op ; het eerst ontstaan ring- en spiraal- 

 vaten, De ring- of spiraalvormige verdikkingen zijn in 

 de jongste vaten reeds aaawezig, maar de windingen 

 liggen dan nog dicht aaneen; bij het grooter worden der 

 vaten neemt het aantal windingen niet meer toe en het 

 gevolg hiervan is, Jat zy steeds verder van elkaar komen 

 te liggen. Door dit kenmerk kan men uitmaken welke 

 ring- en spiraalvaten het oudst en welke het jongst zijn. 

 In zeer jonge deelen treft men slechts deze beide soorten 

 van vaten aan ; zeer schoon o. a. zijn zij in bloemblade- 

 ren en in de niterst fijne takjes van het bladskelet. 



Wanneermenvaabrijke, jonge plantendeelen doorbreekt, 

 blijvende spiralen dikwijls ongeschonden en ontrollen zich, 

 wanneer men de beide gebroken deelen voorzichtig van 

 elkaar verwijdert. Zeer goed kan men deze spiralen zien 



