58 



groote buig'zaamheid en rekbaarteid mededeelt. De intercel- 

 lulaire ruimten, alsook de celinhoud, worden door deze 

 toename van den wand kleiner. In fig M pi V. is een stnk 

 nit het blad eener Begonia afgebeeld. Een dergelijk 

 weefsel beet collenchym ; men vindt bet bij kruidacbtige 

 planten zeer algemeen. 



Het sclerenchym. 



Bij jonge organen, vooral bij kruidacbtige Stengels, voor- 

 ziet bet collencbjm volkomen in de beboefte om die 

 organen buigzaam, rekbaar en tevens stevig te maken; 

 bij oudere organen, die veel minder buigzaam en rekbaar 

 beboeven te zijn, maar die daarentegen groote elasticiteit 

 behooren te bezitten, treedt een weefsel van cellen of 

 vezels, bet zoogenaamde sclerenchym, op. 



In de balmen der grassen, die zeer dun zijn in ver- 

 bouding tot hunne lengte, brengt dit sclerencbym de 

 noodige stevigbeid en buigzaambeid aan, die deze deelen 

 zeer noodig bebben, en die ben in staat' stelt zonder te 

 breken diep te buigen voor de kracbt van den wind. 



Het collencbym ligt doorgaans diebt onder de opper- 

 huid, bet sclerencbym doet dit ook in enkele gevallen, 

 maar komt veel meer voor in de nabijbeid der vaatbun- 

 dels, waarombeen zij op verscbillende wijze gegroepeerd zijn. 



Soms omgeven zij de vaatbundels aan alle zij den en 

 vorm'en daarom een koker of vaatbundelscheede (pi. V. 

 E. h. I.), wat vooral bij Monocotylen zeer dnidelijk 

 uitkomt. 



Bij anderen, vooral bij Dicotylen, ligt de sclerencbym- 

 bundel slecbts tegen ^eue zijde van den vaatbundel aan 



Hoewel bet sclerencbym meestal uit vezels is opge- 

 bonwd, bestaat bet in enkele gevallen uit cellen; men 

 spreekt derbalve van sclerenchymvezels en sderenchymcellen. 



De kernscheede. 



Het 



over de hernscJieede, die daarin van de vaatbundelscbeede 



