62 



Douigaaus is de ouderzijde der bladeren, die van het zon. 

 licht is afgekeerd^ met zeer vele huidmondjes bedekt; de bo- 

 venzijde daarentegen bezit er geene o± een veel g-eric- 

 ger aantali De genoemde Olea eurojyaea b v beeft er aan 

 de bovenzijde geec enkele. 



Aanhangels. Een enkel woord over de aanhangels van 

 de opperhuid. Dit zijn le de papilleriy 2e de haren, S^ de 

 Jclieren en 4e de hrandharen. 



Papillen zijn kleine verbevenlieden van de opperbuids- 

 cellen; zij veroorzakenden fluweelaebtigen weerscbyn van 

 vele bloemkronen fpl. V. V). 



Haven komen algemeen op bladeren, stengels en andere 

 plantendeelen voor en geven daaraan somtyds een wollig, 

 ruw of zacbtbarig uiterlijk; in andere gevallen daaren- 

 tegen zijn de baren z<5d klein en staan zoo verspreid, dat 

 bet deel oogenscbijnlijk onbebaard is 



Haren bebben de meest verscbillende grootte, dikte en 

 stijtb.eid; nu eens zijn ze e^ncellig, dan weer bestaaa ze uit 

 eene reeks van cellen^ of vsrel zij zijn stervormig en vertakt. 



PI V. W. haren van Malva. 



PI IV. E een stervormig baar uit den bladsteel van 

 Nymphaea 



Klieren zijn organen, waarin bijzondere vocbten vrorden 

 bereid of bewaard. Sommige dezer klieren bebooren tot 

 de opperhuid, anderen tot dieper liggende weetsels; de 

 eersten worden uitwendige^ de laatsten inwendige klieren 

 genoemd. 



Bij enkele bloemen vormen gewone opperbaidcellen ho- 



nig (in de sporen van bet viooltje). Bij vele wortels, 

 basten en wortelstokken zija welriekende of scherpe 

 bestanddeelen opgeboopt in gewone parencbjmcellen, die 

 oliecellen worden genoemd. Dit is dus de eenvoudigsto 

 vorm van klieren. 



Vele uitwendige klieren zijn haren, welke voor dit spe- 

 ciale doel zijn vervormd; nu eens zijn ze gesteeld, dan 

 weer zittend. De kleverig^heid van sommio'e bladeren 

 wordt o» a. door zulke klieren veroorzaakt. 



