63 



Fig WW. pi V. stelt een klierdragend haar voor. 



Eene bijzondere soort klieren draagt den naam "van 

 hrandharen. Zij bestaan nit eene groote, soms zeer scherp 

 eindigende buis; het breedste gedeelte daarvan is door een 

 groot aantal kleine celletjes omgeven ea'daardoor aau de 

 opperhuid verbonden (') Men vindt deze haren op de bla- 

 deren van enkele Ubticaceab en Loasaceae (pL V, X). 



De bekende Jcemadoe (Fleurya-soorten) bezit o. a. zulke 

 haren. 



Vaatbundels* 



Het plantenliehaam bestaat uit weefsels en organen, 



r 



die weder uitcellen of andere elementen zyn opgebouwd; 

 dit samenstel van kleine elementen vormt een schoon 



w 



gebeel^ waarvaa niets zonder nut is; alle onderdeelen 

 hebben of hadden voor de levende plant waarde en 

 beteekenis; alien zijn noodig voor de geregelde werking 

 van bet gebeek Moeilijk kan men dus zeggen, dat be- 

 paalde cellen of organen bijzonder belangrijk zijn voor 

 de plant en toch zijn er enkelen, die meer direct met 

 de voornaamste levensfunctien zijn belast^ terwijl anderen 

 slecbts in de tweede plaats in aantnerking komen 



Tot deeerstenbehooren ongetwijfeld de bladgroenhou- 

 dende cellen, maar evenzeer moet men daartoe rekenen ■ de 

 vaaibundels. Deze vormen strengen en di-aden^ die in alle 

 deelen der vaatplantea voorkomen en overal met elkaar 

 samenbaugea. Zoo staat de centrale vaatbundel van bet 

 dunste worteltje van een booai, al is de -weg ook lang 

 in verbindingmetde fijnste adertjes der bladeren. En dit is 

 noodio-j want materialen^ die de bladgroeahoudende cellen 

 der bladeren noodig hebben om de bonwstoffen voor het 

 plantenliehaam te bereiden, worden door den wortel uit den 

 grond opgenoraen en door de vaatbundels van den Stengel, 

 de takken en de bladstelen en eindelijk door de nerven en 



(^) Deze haren bevatten miereswwr, dat blaren op de huid te voarschijn ruept 

 evenals muskieten-steken, weike ook door diUelfde zuur worden veroorzaa'vU 

 Raakt men een, met btaadharen gewapend, blad aan, dan dringt de srberpe 

 puDt der haren in de huid, breekt af en onilast mierezuur. 



